Symbolika - Lwa

[Obcy]

Symbolika Lwa

   

Trzy lwy, wspaniałe i szlachetne, majestatyczne i władcze, dzikie i obłaskawione, rządzą piątym znakiem zodiaku.

Szczęśliwy lew, którego zje człowiek, albowiem lew stanie się człowiekiem; a zhańbionym jest człowiek, którego zje lew, gdyż lew stanie się człowiekiem" (modlitwa według św. Tomasza). Przedstawiony tu lew nie jest szlachetnym i królewskim zwierzęciem zodiaku, ale symbolem diabła, który kusząc, stara się pochłonąć człowieka i zawładnąć nim.
Siła fizyczna i zdolność samokontroli, które są cechami osoby urodzonej pod znakiem Lwa, idą w parze z nadpobudliwą naturą i umiejętnością powściągania swych instynktów. Wszystko to może być pomocne w zapanowaniu nad energią uwięzioną w niekończącym się cyklu narodzin i śmierci. Wiemy już, że ludzie spod znaku Lwa od samego początku wykorzystują swoją moc, by wpływać na otoczenie. Ich żywiołem jest ogień, który ma płonąć, przekazywać energię i ciepło, odnawiać i oczyszczać. Lwy, niczym Prometeusz, kradną boski ogień, który płonie potem w ich wnętrzu. Zamiast dla celów boskich, używają go dla własnych korzyści, głównie, by dominować i rządzić światem. Przesłaniem modlitwy św. Tomasza jest pokazanie, że ów boski ogień nie może umykać przed swoim głównym zadaniem, jakim jest uwolnienie człowieka od śmierci.
Nie wolno nam zapominać, że panowanie tego znaku zbiega się w czasie ze żniwami, symbolizowanymi przez sierp albo kosę związaną ze śmiercią. Gdy Lew używa boskiego ognia tylko dla własnej korzyści i by zawładnąć światem, staje się jak diabeł - żniwiarzem śmierci, a boska energia zostaje zmarnowana.
Egipski bóg Słońca, Ra, a później Chrystus często byli przedstawiani w postaci mitycznego lwa. Poprzez swą silną wolę i boski oddech, lew uchodził za nieśmiertelnego. Nie zatrzymywał już pierwotnej energii, lecz pozwalał jej płynąć swobodnie. W ten sposób nieustannie regenerował siebie i człowieka, czyniąc go niezniszczalnym i zwycięskim.

LEW PIERWSZEJ DEKADY

od około 23 lipca do 2 sierpnia
Pierwszy z wizerunków przedstawia Lwa spokojnego, silnego, ale też nieco ospałego i apatycznego. Jest dorodny, ale nie przesadnie. Na ilustracji widać, że się porusza, choć z wysiłkiem: prawa łapa lekko uniesiona, podczas gdy trzy pozostałe spoczywają pewnie na ziemi. Odznacza się nawet pewną szlachetnością, piękna grzywa spływa falami po grzbiecie, a długie kędziory sięgają prawie ziemi. Ogólnie pozostawia jednak wrażenie ciężkiego i masywnego; głowa pochyla się do przodu, na „obliczu" maluje się raczej grymas smutku, ale jednocześnie jest spokojny, wydaje się, jakby dźwigał ciężar życia na swoich barkach i pogodził się z tym. Stajemy bowiem oto twarzą w twarz z Lwem. któremu patronuje Saturn - apodyktyczny, samolubny i najbardziej introwertyczny ze wszystkich Lwów, który pod maską spokoju, potrafi dokonywać rzeczy niezwykłych.

LEW DRUGIEJ DEKADY

od około 3 do 12 sierpnia
Ten Lew, którego panem jest Jowisz, to radosne i zmysłowe zwierzę. Promienieje radością życia, czuje nieodpartą potrzebę popisywania się, zwracania na siebie uwagi i wzbudzania podziwu. Robi wrażenie frywolnego, przywodzi na myśl psa, który na dwóch Japach prosi o upragniony przysmak. Siedzi więc na wpół obłaskawiony, na tylnych łapach, z przednimi zgiętymi. Całe ciało przechyla się do przodu, ale w zręczny, energiczny sposób. Ogon ma wygięty w kształcie litery S, z pięknym pióropuszem włosów na końcu. Wspaniała grzywa układa się w gąszcz loków, które spadają mu na klatkę piersiową. Ma duże oczy. co można dostrzec nawet z profilu; patrzy prosto przed siebie, ze wzrokiem wbitym w jakiś punkt.Wywieszony język również przywodzi na myśl psa. Widzimy więc radosne i dosyć sympatyczne zwierzę, wyglądające na oswojone.

LEW TRZECIEJ DEKADY

od około 13 do 23 sierpnia
Jest najbardziej tajemniczym i jednocześnie najpotężniejszym ze wszystkich trzech Lwów. Stoi nieruchomo, z głową skierowaną w naszą stronę i utkwionym przed siebie wzrokiem. Jest odwrócony tyłem do pozostałych Lwów. Wydaje się, że zanim spojrzał nam w oczy, kierował się na prawo. Stoi z przednimi łapami w pewnej odległości od siebie; lewa, tylna łapa jest w środku, a prawa wyciągnięta daleko z tyłu. Wszystkie cztery łapy spoczywają pewnie na ziemi, która wydaje się należeć do niego.
Ciało ma smukłe, muskularne, podobne do sylwetki kota, ogon zakręcony do góry kieruje się swoim pierzastym czubkiem w stronę nieba. Co do grzywy, to wygląda ona nieco sztucznie; tworzy bowiem zwartą bryłę wokół jego głowy. Właściwie to całe „oblicze" Lwa wygląda prawie jak maska. Ma zresztą w sobie coś ludzkiego - fascynujące i niepokojące oczy. Dolna część grzywy przypomina nawet brodę, znajdujemy się bowiem w świecie plutonicznym, świecie ludzkiego zwierzęcia, w którym władają siła i prymitywne instynkty. Dlatego granica pomiędzy człowiekiem a zwierzęciem jest tu niezmiernie cienka.