Symbolika - Koziorożca

[Obcy]

Symbolika Koziorożca

   

Dwie kozy z rybimi ogonami i zwinny koziorożec reprezentują trzy dekady tego znaku.

Mimo że nie ma wątpliwości co do tego, że władcą Koziorożca jest Saturn, jednak według mitologii greckiej to Zeus-Jowisz umieścił na niebie to wspaniałe, fantasmagoryczne zwierzę z głową i ciałem kozy, a ogonem ryby. Koziorożec znaczy dosłownie kozioł z rogami albo - jeśli odwołamy się do greckich źródeł tej nazwy - aigokereus, zwierzę z rogami kozy.
Aby zrozumieć symboliczne znaczenie tego znaku i mitycznego zwierzęcia, które go reprezentuje, musimy cofnąć się do symbolu kozy i ryby. Istnieje tu istotna różnica w interpretacji; według Greków była to dająca pożywienie koza, której rogi symbolizowały obfitość, płodność i bogactwo, natomiast w średniowieczu, w Europie, wpływy inkwizycji sprawiły, że cechy kozy związane z dostatkiem i plonami wypaczyły się. Zaczęła być utożsamiana z gwałtownością, rozpustą, występkiem i złem. Ryba przez fakt, że pływa w głębokich, odwiecznych wodach oceanu, który pokrywa większą część Ziemi, kojarzy się nam z witalnymi, płodnymi siłami, z początkiem wszelkiego życia. Nawet dzisiaj, w psychoanalizie, uosabia najgłębsze, zdolne do odrodzenia się poziomy naszej osobowości.
Jak widzimy, symbole kozy i ryby rzucają nieco światła na ten dość złożony i skomplikowany znak zodiaku. Spójrzmy na niego, jak na symbol płodności i żyzności; to tak, jakby na najbardziej mrocznych, prymitywnych poziomach świata znaleźć regenerujące się bogactwa.
Jest to podstawowe przesłanie przekazane przez znak Koziorożca: na największym pustkowiu możemy odkryć wspaniałe skarby, w nocy możemy odnaleźć dzień, a w ciemności - zapowiedź światła.

KOZIOROŻEC PIERWSZEJ DEKADY

Od około 22 do 31 grudnia
Przedstawiono go jako mityczne zwierzę - z głową i ciałem kozy, a ogonem ryby. Jest dystyngowane i pełne wdzięku. Leży z nogami podwiniętymi pod
siebie, z wyprostowaną, nieco kanciastą i nieruchomą głową. Emanuje siłą, dumą i szlachetnością. Można by niemal narysować idealne półkole, począwszy od mocnej szyi, poprzez delikatne, lekko zakrzywione rogi, aż do pyska. Jego ciało zwęża się w stronę zadu zakończonego wspaniałym rybim ogonem, tworzącym pewnego rodzaju pętlę przechodzącą pod jego ciałem i zakończoną płetwą. Skierowana jest ona do góry niczym kwiat z trzema płatkami zwracającymi się do nieba. Pozycja tego koziorożca, z przednimi nogami podwiniętymi pod spód i rybim ogonem zamiast tylnych nóg, może być uznana za oznakę pokory i skromności, ale także cierpliwości, ostrożności i oczekiwania. Jego nieruchoma głowa i oczy wbite w horyzont wskazują na spokój, ale przeszywający wzrok świadczy, że nie ufa on pozorom. Rybi ogon skłania nas jednak do refleksji, że ma on związek z płodnością, wspaniałomyślnością i ekspansywnością. Dlatego Jowisz, władca tej dekady, znajduje się w towarzystwie surowego i prostolinijnego Saturna, władcy Koziorożca.

KOZIOROŻEC DRUGIEJ DEKADY

Od około Ido 9 stycznia
W świecie Marsa, władcy dekady, obraz tego stworzenia jest przedstawiony bardziej prymitywnie. I tak faktycznie się dzieje. Przypomina dziką kozę, której ciało można by przeciąć w połowie i dodać do niego ogon węża albo smoka morskiego. W tym przypadku owo mityczne zwierzę nie klęczy ani nie leży, nogi ma wyrzucone przed siebie, głowę naprężoną i nieco pochyloną, końce rogów zakręcają się lekko do góry, a szyję pokrywają zmierzwione włosy. Długi, rybi ogon tworzy pętlę zawiniętą pod jego ciałem i wije się niczym wąż do góry. Postawa ta wyraża zdecydowaną siłę i ogromną koncentrację. Cechy te są wynikiem połączenia wpływów Marsa, władcy dekady, i Saturna, władcy Koziorożca.

KOZIOROŻEC TRZECIEJ DEKADY

Od około 10 do 19 stycznia
Rysunek, który przedstawia trzecią dekadę Koziorożca, jest bardziej współczesny. Ta górska kozica - warto zwrócić uwagę na jej smukłe, muskularne nogi, podkreślające sprężystość, siłę i sprawność - stoi na tylnych nogach, ale nie przygotowuje się bynajmniej do skoku czy wspinaczki, pozycja ta przypomina raczej wyprostowaną postawę człowieka. Rzeczywiście, ruch jej głowy, skłaniającej się lekko do przodu i na bok, oraz pełne wyrazu oczy mają w sobie coś ludzkiego, inteligentnego. Lecz kształt jej długich, pofałdowanych rogów nie pozostawia żadnych wątpliwości: mamy do czynienia nie z kozicą, ale z koziorożcem żyjącym w górskich masywach. Jego zręczność, kiedy skacze ze skały na skałę, uczyniły z niego legendarne zwierzę. Od czasów Herodota kozioł miał nie najlepszą reputację, gdyż - według owego greckiego historyka - w Egipcie panował seksualny kult tego zwierzęcia, zwłaszcza w mieście Mendes, gdzie czciło się boga pod postacią kozła. Ale z kolei w Europie Środkowej i w Azji koziorożec uważany był za zwierzę święte, strażnika świata (od starożytności do dzisiaj góry określają granice między państwami). Koziorożec miał moc odpędzania magicznych zaklęć, a ponieważ żył w górach, czyli blisko nieba, przypisywano mu cechy boskie. Znajdujemy się w świecie Uranosa (Urana), władcy tej dekady, uosobienia niebios i płodności, męża Gai, bogini Ziemi, którą zapładniał, tak jak to czyni kozioł z kozicą...