Pierwsza praca Heraklesa - znak Lwa

[Obcy]

Lew nemejski i znak Lwa

Zaprezentujemy dwanaście prac Heraklesa w takiej kolejności, w jakiej pojawiają się w legendzie, a nie chronologicznie, w porządku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, co jest kierunkiem dwunastu znaków zodiaku. W ten sposób lepiej zrozumiemy tę symbolizującą mityczny cykl podróż.

LEGENDA LWA NEMEJSKIEGO

Pierwszą pracą, jaką musiał wykonać Herakles, było zabicie lwa nemejskiego, „gigantycznego zwierzęcia o skórze, której nic, ani żelazo, ani brąz, ani kamień, nie były w stanie przeciąć. Według niektórych lew ten narodził się z Tyfona - demona stworzonego z dwóch jaj, które Kronos podarował Gai, by mogła zemścić się na Zeusie za zabicie jej synów Gigantów. Niektórzy uważają, że był owocem związku Chimery (mitycznego, przerażającego potwora, po części kozy, po części lwa i węża, która była córką Tyfona) i psa Ortrosa (także syna Tyfona, który według niektórych mitów był ojcem Sfinksa z Teb). Według innych źródeł Selene (albo Księżyc, córka Heliosa, Słońca) zatrzęsła się z przerażenia, kiedy wydała na świat lwa i zrzuciła go na Ziemię, na górę Etnę, koło Nemei, blisko jaskini o dwóch wejściach. Aby ukarać ludzi za to, że nie złożyli jej ofiary, sprawiła, że lew ten wszystkich pożerał. Herakles, który przybył do Nemei, nie znalazł nikogo, kto mógłby udzielić mu jakichś informacji o lwie, nie zauważył też żadnych śladów należących do tego wielkiego kota. (...) Wszedł na Etnę i stamtąd zobaczył lwa zbroczonego krwią swej ostatniej ofiary, wracającego do jaskini. Wystrzelił w jego kierunku grad strzał, ale one odbiły się od grubej skóry zwierzęcia, nie raniąc go. Wtedy użył miecza, który tylko wygiął się, wreszcie zamachnął się maczugą i zadał lwu taki cios w paszczę, że ten trzęsąc głową, nie z bólu, ale z powodu dzwonienia w uszach, schował się do swej jaskini. Herakles popatrzył smutno na swoją maczugę, teraz zupełnie bezużyteczną, następnie umieścił siatkę u jednego z wejść do jaskini, sam zaś wszedł drugim. Ponieważ wiedział, że żadna broń nie pokona potwora, objął go i zwarł się z nim. Lew wyrwał jeden z jego palców, ale Herakles złapał go za głowę i tak mocno ścisnął za szyję, że udusił zwierzę. (...) Przez jakiś czas nie wiedział, jak ma podzielić skórę lwa, aż za podszeptem bogów przyszedł mu do głowy znakomity pomysł. Użył pazurów tego wielkiego kota, które były ostre jak brzytwa, i wkrótce mógł już nałożyć na siebie tę niemożliwą do przebicia skórę i uczynić z niej broń; głowa lwa posłużyła za hełm" (Robert Graves, Greek Myths, Fayard, 1968.

INTERPRETACJA PIERWSZEJ PRACY I JEJ ANALOGIE ZE ZNAKIEM LWA

Poniżej omawiamy główne symbole związane z pierwszą pracą Heraklesa. Będzie to interesujące, zwłaszcza dla osób urodzonych pod znakiem Lwa albo dla których znak ten odgrywa ważną rolę w horoskopie urodzeniowym. Podobnie postąpimy z jedenastoma pozostałymi pracami i znakami zodiaku.

Kim jest Tyfon?

Jest on mitologicznym potworem, zrodzonym z gniewu Hery, Herakles oznacza natomiast „chwałę Hery". Ma głowę i palce smoka, od pasa w dół otaczają go węże. Jest olbrzymim zwierzęciem ze skrzydłami i oczami miotającymi płomienie, którego cielsko przygrywa połowę Ziemi. Symbolizuje instynktowne, niepohamowane i destrukcyjne popędy i przemoc, szerzące wokół zniszczenie. Słynny lew nemejski jest synem Tyfona, czyli został stworzony przez niekontrolowane, instynktowne siły, porównywalne z żywiołami natury i kataklizmami przez nie wywoływanymi, których nikt nie jest nie powstrzymać.
Planetą rządzącą Lwem jest Słońce, które reprezentuj instynktowną wolę człowieka. W znaku Lwa wolna wola człowieka łączy się z niekontrolowanymi, nieujarzmionymi siłami, które tworzą i niszczą, rodzą i regenerują się nieustannie.
Lew nemejski pożera wszystkich, ponieważ ludzie z regionu Nemei nie złożyli ofiary. Symbolicznie fakt ten ma swoje znaczenie. Mówi, że nie wolno nam się poddawać instynktownym, emocjonalnym siłom, ponieważ mogą się obrócić przeciwko nam i stać jeszcze bardziej gwałtowne i przerażające.

Herakles nie znalazł nikogo, kto mógłby wskazać mu kryjówkę lwa. Jeśli odrzucimy albo zahamujemy te instynktowne siły, nie tylko staniemy się ich ofiarami, ale nie będziemy wiedzieli, gdzie się ukryły. Mogą nas zaskoczyć i zniszczyć w każdej chwili. To samo dzieje się z dumą i tyranią, do których lew może mieć skłonności.
Herakles staje w końcu przed lwem, ale nie udaje mu się pokonać go ani strzałami, ani mieczem, ani maczugą. Wreszcie, walcząc wręcz i siłując się z lwem, zabija zwierzę. Broń, będąca atrybutem wojowników, zawsze była symbolicznie związana z intelektem. To właśnie dzięki umysłowi człowiek mógł wymyślić broń. Tak więc łuk i strzały uosabiają idee, miecz symbolizuje wybory, decyzje i sprawiedliwość, a maczuga - moc wiedzy. Instynktowne, gwałtowne siły możemy pokonać w sobie, nie tylko używając tej broni, ale też łącząc różne jej rodzaje.
Chwytając lwa Herakles wykorzystał swoją siłę fizyczną i w ten sposób go pokonał. Mamy tu do czynienia z identycznym symbolem jak w przypadku jedenastej karty Tarota, Siły. Należy przestrzegać nadrzędnej zasady głoszącej, że tylko twórcza siła duchowa zwycięży destrukcyjną siłę fizyczną.
Boska inspiracja podpowiedziała Heraklesowi, by użył pazurów lwa do podzielenia jego skóry tak, by mógł założyć ją na siebie, a z głowy zrobić sobie hełm. Okazuje się, że kiedy pokonamy owe instynktowne siły, możemy w pełni kontrolować własne emocje. Z głowy robimy sobie hełm, symbol niepodatności na zranienia, ale i bycia niewidzialnym. Na tym etapie człowiek, który osiągnął kontrolę nad swym przeznaczeniem, jest w stanie wyrazić swą wolę bez obawy bycia zaatakowanym, przytłoczonym, zaślepionym czy zniszczonym przez wielką boginię Ziemię, matkę Naturę, ponieważ założył na siebie jej skórę.