Trzecia praca Heraklesa - znak Raka

[Obcy]

Łania cerynejska i znak Raka

Po zgromadzeniu siły duchowej podczas pierwszej praqr. a wymierzeniu sprawiedliwości przy drugiej. Herakles szukał kolejnej, równie wielkiej cnoty, która symbolizowana jest przez łanię - ogromne, szybkie, wspaniałe zwierzę o złotych rogach i spiżowych kopytach. Po trwającej rok pogoni Herakles schwytał ją, gdy wyczerpana odpoczywała nad rzeką. Dodatkowym utrudnieniem tej pracy był fakt. że Herakles nie mógł zrobić żadnej krzywdy temu zwierzęciu, gdyż było ono ulubieńcem i zarazem atrybutem Artemidy - bogini łowów.
Legenda poprzedzająca mit o Heraklesie mówi, że łania Artemidy była przez jakiś czas Plejadą Tajgete. to znaczy jedną z siedmiu córek Giganta Atlasa, który dźwigał na ramionach Ziemię. Zeus umieścił je na Niebie jako grupę gwiazd. Aby nie dopuścić do uwiedzenia Tajgete przez Zeusa, Artemida zamieniła ją w łanię. Jak głosi ta przypowieść, Tajgete po odzyskaniu swej pierwotnej postaci, chcąc podziękować Artemidzie podarowała jej tę właśnie łanię. Opowieść ta ma duże znaczenie, jeśli chcemy zrozumieć symbolikę trzeciej pracy Heraklesa.
Wiadomo, że łania potrafi bardzo szybko biegać, dlatego też tak trudno Heraklesowi było ją złapać. Jak już wyjaśnialiśmy, potrzebował roku, aby ją zaskoczyć, kiedy przekraczała rzekę. Herakles wystrzelił z łuku strzałę, której grot utkwił dokładnie pomiędzy kością a ścięgnem dwóch przednich nóg łani.
Tak więc bez przelewania choćby jednej kropli krwi zwierzęcia, unieruchomił je. Następnie zarzucił sobie łanie na ramiona i zaniósł ją do Myken.

Interpretacja trzeciej pracy Heraklesa i jej analogia ze znakiem Raka

Na pierwszy rzut oka wydaje się, że niewiele jest wspólnego pomiędzy mitami, symbolami związanymi z trzecią pracą Heraklesa, a symboliką dotyczącą znaku Raka.
Ale po dokładniejszym przyjrzeniu się tej historii zauważymy analogię: trzecia praca Heraklesa to pojmanie świętej tani. Herakles schwytał ją, nie zabijając, a co więcej - nie zadając zwierzęciu żadnej rany. Strzała utkwiła pomiędzy kością a ścięgnem jej przednich nóg, nie powodując krwawienia. Przypomnijmy sobie, że zodiakalny Rak wywodzi się od greckiego słowa karkinos, oznaczającego „raka", „rakowatą narośl", ale także „szczypce" i „cyrkiel"! Czyż nie matu analogii pomiędzy nogami a cyrklem, i czy strzała trafiająca w łanię nie przypomina nam elementu łączącego dwa ramiona cyrkla?
W trzeciej pracy Heraklesa dwaj protagoniści to Tajgete występująca pod postacią łani cerynejskiej i Artemida, której zwierzę to było poświęcone.
Kim była Artemida? Ta grecka bogini, której imię oznaczało „wspaniałe źródło wodne", była bardzo piękną, młodą dziewicą (z nieodłącznym łukiem), spędzającą większość swego czasu polując na jelenie i ludzi. Dzika i porywcza, porównywana była do Księżyca, podobnie jak jej brat Apollo uważany był za uosobienie Słońca. Możemy znaleźć tu kolejną analogię ze znakiem Raka: Artemida, bogini, której poświęcona była łania cerynejska, symbolizowała Księżyc, planetę rządzącą znakiem Raka.
Co się tyczy Tajgete, to imię jej oznacza „poskramiana przez długi czas", i choć Zeus posiadł ją tylko raz, ze związku tego narodził się Lacedemon, demon jeziora. Kiedy Tajgete zemdlała i Artemida, aby zapobiec kolejnym umizgom tego boga wszystkich bogów na Olimpie, zamieniła ją w łanię.
Dlaczego więc Herakles ścigał ją przez cały rok, uważając, by jej nie zranić? Ponieważ jest ona mitycznym symbolem najpiękniejszej wśród kobiet: rzymskiej Sofii, Mądrości. Łania cerynejska poświęcona Artemidzie, Księżycowi, miała złote rogi, w których połyskiwały promienie słoneczne, podkreślając tkwiącą w niej siłę, a także potężne kopyta, które łączyły ją z Ziemią - materialnym dobrobytem i ziemskimi pragnieniami. Cechowała ją również charakterystyczna dla Raków nieśmiałość, ponieważ Zeus uwiódł ją wbrew jej woli. Chociaż w swym łonie nosiła demona, Lacedemona, udało jej się uciec do mitycznej krainy Początku i na podobieństwo Raków zwrócić się ku swej przeszłości, krainy pierwotnej czystości i mądrości.
Tak więc, po odnalezieniu siły duchowej i umiejętności wymierzania sprawiedliwości, Herakles posiadł mądrość poprzez schwytanie łani cerynejskiej.