Czwarta praca Heraklesa - znak Koziorożca

[Obcy]

Dzik erymantyjski i znak Koziorożca

Herakles nie musiał już udowadniać swojej siły. Wszyscy wiedzieli bowiem, że jest obdarzony nadludzką siłą mięśni, stąd powiedzenie: „silny jak Herakles". Jednak ta siła fizyczna jest niczym bez mocy duchowej. Jak się przekonamy, to właśnie ta siła wewnętrzna jest pomocna w czwartej pracy Heraklesa. Jest w niej zawarta, w symbolicznym znaczeniu tego słowa oczywiście, najciemniejsza, ale i najjaśniejsza strona znaku Koziorożca, z którym ta praca jest powiązana.
Życie Heraklesa nie było spokojne. Nie tylko musiał wykonać dwanaście prac - wyzwanie nałożone na niego przez Eurysteusza, który za podszeptem Hery przejął tytuł króla Myken - ale cała jego droga życiowa najeżona była niekończącymi się przeszkodami i konfliktami. Jednak ten los, bardzo bolesny do zniesienia, przeznaczony mu już przy urodzeniu, przyczynił się do jego chwały i samospełnienia.
Zanim pojmał żywcem olbrzymiego, potwornego dzika, którego schronienie znajdowało się u stóp góry Erymantos musiał stanąć do walki z centaurami. Wreszcie wyruszył na poszukiwanie słynnego potwora, który siał przerażenie w okolicy góry i sąsiadującej z nią doliny, przeciętej rzeką o tej samej nazwie co góra. Według legendy to samo imię nosił także syn Apollina, którego Afrodyta, wspaniała bogini miłości, oślepiła. Uczyniła tak, ponieważ przyłapała młodzieńca, gdy ten podglądał ją w czasie kąpieli. Wściekły i pałający zemstą Apollo, zamienił się w dzika, żeby zabić Adonisa, kochanka Afrodyty Pojmanie tego olbrzymiego dzika, który pustoszył tereny wokół góry i rzeki Erymantos. żywego i bez żadnego zranienia, nie było łatwym zadaniem. Aby tego dokonać. Herakles odwołał się bardziej do swego sprytu, niż do siły. Uczynił to wabiąc zwierzę do wielkiej dziury wypełnionej śniegiem, następnie pojmał go gołymi rękami i zakuł łańcuchem, a dokładniej rzecz ujmując, związał rzemieniem. Zarzucił go sobie potem na ramiona i triumfalnie zaniósł z powrotem do Myken. Natomiast Eurysteusz wpadł w panikę na widok potwora, po czym skrył się w glinianej amforze.

Interpretacja czwartej pracy i analogie ze znakiem Koziorożca

Aby zrozumieć symboliczne znaczenie greckiego mitu dotyczącego czwartej pracy Heraklesa i jej analogie ze znakiem Koziorożca, trzeba przede wszystkim podkreślić fakt, że znak ten, według tradycyjnej astrologii, postrzegany jest w kontekście całego zodiaku jako jego inicjator. Uważa się, że zapoczątkowuje on świat Wiedzy i Mądrości. Jak zauważyliśmy, teren wokół Erymantos, gdzie szerzył przerażenie dzik, nazwany był imieniem syna Apollina. Dosłownie jego imię można przetłumaczyć jako „przepowiednia albo wybór dokonany przez ciągnięcie losów". Czym przepowiednia - polegająca na ciągnięciu losów - różni się od pozostałych sztuk przepowiadania przyszłości? Grecy i Rzymianie na ich podstawie wybierali człowieka, któremu chcieli zaufać, powierzyć misję, nadać tytuł honorowy, albo tego, który miał odgrywać ważną rolę. Po skonsultowaniu z wyrocznią rozmawiali z bogami, którzy mianowali tych wybranych.
Zgodnie z legendą dzik to nikt inny, tylko Apollo, który przybrał tę postać, by pomścić swego syna i zabić Adonisa, kochanka Afrodyty. W starożytnej Grecji dzik był symbolem zarówno czystej odwagi i mocy, jak i sił płodnych i niszczycielskich zarazem. Z tego względu był on atrybutem Deme-ter, bogini Ziemi, która była córką Kronosa-Saturna, planety władającej Koziorożcem. Co więcej, dzik jest zwierzęciem księżycowym z powodu swoich kłów w kształcie półksiężyców oraz samotniczego trybu życia, jak sugeruje jego nazwa. Francuskie słowo sanglier (dzik) pochodzi bowiem od łacińskiego singularis, czyli pojedynczy. (W angielskim singular - pojedynczy i solitary - samotny). Mamy więc tu do czynienia z osią Księżyc-Koziorożec w zodiaku, a więc także z Rakiem, którego rządzącą planetą jest Księżyc. Rak znajduje się w opozycji do Koziorożca w zodiaku, a władcą tego ostatniego znaku jest Saturn. Dzik, zwierzę księżycowe, znane jest ze strasznych spustoszeń, jakie czyni na polach uprawnych. Jednocześnie jednak wiemy, że jest zwierzęciem prowadzącym samotny tryb życia. Symbolizuje więc niszczycielskie księżycowe szaleństwo, a także samotność, izolację i saturniczną postać estety lub pustelnika, które związane są ze znakiem Koziorożca. To księżycowe szaleństwo może zostać przekształcone w czystą mądrość, doskonałe zrozumienie, i jeśli wierzyć Tradycji, która widziała w Koziorożcu inicjatora zodiaku, we władzę duchową. Ta siła duchowa jest tak potężna, że kiedy Eu-rysteusz, uzurpator władzy doczesnej, zobaczył ją w żywej postaci na ramionach Heraklesa, schował się w glinianej amforze, symbolu łona kobiecego. Powrócił więc symbolicznie do łona matki.