Szósta praca Heraklesa - znak Wodnika

[Obcy]

Stymfalijskie ptaki i znak Wodnika

Herakles na polecenie Eurysteusza musiał przepędzić ogromne, drapieżne ptaki dewastujące brzegi jeziora Stymfalos w Arkadii. Opis ptaków poświęconych Aresowi, inaczej Marsowi, który był bogiem wojny, sprawia wrażenie przeniesionego z kart powieści science fiction. Ptaki te, wielkości żurawia lub czapli, z wyglądu przypominały ibisa, mitycznego ptaka Egip-cjan, lecz ich prosty dziób, szpony, skrzydła i pióra były ze spiżu. Zabijały i pożerały wszelką zwierzynę i ludzi, a ich odchody wyjaławiały ziemię. Owe ptaki, których kryjówki znajdowały się w mrocznych lasach otaczających jezioro Stymfalos, stanowiły więc istną plagę. Ponieważ nikt nie kwapił się, by je przepędzić lub wybić, mnożyły się na potęgę. Walka z nimi wymagała zbiorowego wysiłku, którego nikt nie chciał podjąć. Kiedy Herakles zawędrował w okolice jeziora, był zaskoczony liczebnością ptactwa.
Jak widać, historię tę łączy pewne podobieństwo ze scenerią piątej pracy. W obu przypadkach mamy do czynienia z klęską ekologiczną spowodowaną za pierwszym razem niechlujstwem króla Augiasza. a za drugim biernością ludzi, którym zabrakło ducha solidarności w obliczu niszczycielskiej siły.
Chcąc wytępić ptaki Herakles musiał rozwiązać dwa problemy: po pierwsze, dotrzeć do leśnych ostępów, w których się lęgły pokonując bagniste topiele, po drugie, wymyślić sposób na pozbycie się ogromnej ilości ptaków, gdyż nie zastrzeliłby ich za pomocą własnego łuku i strzał. Nasz bohater nie wiedział, co dalej robić, gdy nagle pojawiła się przed nim Atena, bogini wojny, niosąc kastaniety wykonane z tego samego metalu, co dzioby, szpony i skrzydła ptaków. Kastaniety były wykute przez Hefajstosa, „tego, który sieje blask za dnia", boga ognia. Dzięki instrumentom, których ogłuszający klekot niósł się nad całą okolicą, Herakles przegonił ptaki. A kiedy odfruwały w uporządkowanych kluczach, pobrzękując skrzydłami, Herakles przeszywał je gęsto strzałami ze swego łuku. W ten sposób wykonał szóstą pracę, przywracając okolicom jeziora Stymfalos spokój, piękno i urodzajność.

Interpretacja szóstej pracy i jej analogie ze znakiem Wodnika

W pierwszej chwili symbolika tej opowieści nasuwa refleksję, że znajdujemy się w świecie Barana. Zresztą powiedziane jest wprost, że ptactwo znad jeziora Stymfalos poświęcone było Aresowi, bogu wojny, który jest przecież nie kim innym, jak Marsem, planetą władającą pierwszym znakiem zodiaku. Dzioby, szpony i skrzydła ptaków były ze spiżu, co nasuwa skojarzenia ze zbroją wojowników. Oręż, który pozwolił Heraklesowi przegnać ptactwo, wręczyła mu bogini wojny, Atena. Wszystko to niewiele ma wspólnego z symboliką przypisywaną Saturnowi i Uranowi, staremu i nowemu władcy Wodnika, czyli Kronosowi i Uranosowi, bogom greckiego panteonu.
A jednak wkrótce przekonamy się, że opowieść w rzeczywistości odnosi się do jedenastego znaku zodiaku. Po pierwsze, nieprzebrane ptactwo kojarzy się z podstępną armią, która sieje terror, zniszczenie i śmierć, a spiżowe dzioby, szpony, pióra i skrzydła symbolizują niepokonaną potęgę militarną, nie zaś waleczność samotnego wojownika. Ponadto ptaki nękają ludzi i zwierzęta, a okolicznym mieszkańcom brak jest solidarności, aby pokonać wroga. Kombinacja planet rządzących znakiem Wodnika, Saturna i Urana jest bardzo potężna, gdyż niesie w sobie krańcową, żywiołową determinację, na przekór wszystkiemu i wszystkim. W istocie dochodzi tu do sprzymierzenia boga zasiewów, Kronosa, z bogiem Nieba, Uranosem; pierwszy z nich symbolizuje los i przeznaczenie, drugi - wolność bezkresnego nieboskłonu, czyli wolną wolę. Można powiedzieć, że człowiek urodzony w znaku Wodnika może wybierać między pogodzeniem się z losem a przejawianiem wolnej woli. Dlatego właśnie jest tak zmienny, czasami wręcz chwiejny, gdyż całe życie oscyluje między tymi dwiema opcjami. Jest stale zaaferowany i oszołomiony jak Herakles w obliczu problemów związanych z wytępieniem ptactwa. Ponieważ jednak Wodnik ma głębokie wyczucie czasu, często okoliczności działają na jego korzyść, podobnie jak los, który daje mu liczne okazje do wykazania się wolną wolą. Tak właśnie Atena przychodzi z pomocą Heraklesowi, wręczając mu oręż, pozwalający pokonać ptaki, czyli, innymi słowy, przejawić wolną wolę (kastaniety, których nazwa wywodzi się od słowa kasztanki, to owoce jadalnego kasztanowca, drzewa symbolizującego przewidywanie przyszłości).
Przewidywanie i uprzedzanie wypadków, działanie i reagowanie szybciej niż inni to niezwykły talent Wodników, który pozwala im kierować swoim przeznaczeniem i właściwie wykorzystywać wolną wolę.