Dziewiąta praca Heraklesa - znak Ryb

[Obcy]

Pas Hipolity i znak Ryb

Tym razem mityczny bohater staje się wodzem wojowników. Aby zdobyć pas Hipolity - a mógł tego dokonać, jak się przekonamy, nie przelewając ani jednej kropli krwi, gdyby nie został zdradzony przez tę, po której imię nosił - Herakles wynajął dziewięć okrętów, wziął na pokład dzielnych ochotników i udał się na wielką wyprawę do królestwa amazonek, mitycznych kobiet - wojowniczek. Ale opowiedzmy historię dziewiątej pracy od początku.
Admete, czyli „nieujarzmiona", córka Eurysteusza, poprosiła Heraklesa, by zdobył dla niej pas królowej amazonek, Hipolity. Imię królowej, w dosłownym tłumaczeniu, znaczy: „koń puszczony luzem". Wyprawa do krainy „księżycowych kobiet", jak określano amazonki, była niebezpiecznym przedsięwzięciem i niewielu decydowało się podjąć to ryzyko, oczywiście poza Heraklesem, posłusznym bogini Herze, „opiekunce."
Amazonki uchodziły za córki Aresa, boga wojny (rzymskiego Marsa) i naja-dy Harmonii (córki Aresa i Afrodyty), a więc były owocem kazirodczej przygody miłosnej. Zamieszkiwały krainę, którą badacze mitów umieszczają na Kaukazie, w Tracji, w północno-wschodniej Grecji lub w Scytii, a nawet na nad-dunajskich równinach. Tu czy tam, żyły niezależne od nikogo, budząc podziw i postrach. Pod żadnym pozorem nie akceptowały obecności mężczyzn w swojej społeczności. Dzieci płci męskiej okaleczały zaraz po urodzeniu, łamiąc im ręce, nogi i wydłubując oczy, zaś mężczyzn zabijały, zachowując z tych zmysłowych, służących prokreacji związków miłosnych, tylko dziewczyn ki, którym obcinały jedną pierś po to. by przyszłej amazonce ułatwić władanie łukiem i mieczem.
Niewiasty te były uzbrojone w łuki i tarcze w kształcie półksiężyca, stąd ich nazwa, amazonki - czyli księżycowe kobiety. Każda z nich nosiła hełm i pas ze skóry. Z tego właśnie pasa ich królowa, Hipolita, czerpała swoją moc. Legenda głosi, że kiedy Herakles poprowadził swoją wyprawę, by zdobyć pas Hipolity, amazonki zamieszkiwały brzegi rzeki Termodon, u ujścia której, porcie Temiscyra, Herakles zarzucił kotwicę. Hipolita wyszła mu na spotkanie. Uwiedziona jego siłą, muskulaturą i charyzmą, w dowód miłości ofiarowała mu swój pas. Historia ta mogłaby się w tym miejscu skończyć, gdyby nie Hera, która przebrana za amazonkę zaczęła rozpuszczać wieści o zdradzie królowej. Kobiety-wojowniczki oszalały z wściekłości. Dosiadły swych rumaków i wydały krwawą bitwę przybyłym z Heraklesem mężczyznom. 2 kolei Herakles, przeświadczony, że to on został zdradzony, zabił Hipolitę, zatrzymując jej pas.

Interpretacja dziewiątej pracy i analogia ze znakiem Ryb

Nie od razu rzuca się w oczy związek tej pracy Heraklesa ze znakiem Ryb. Łączy je czysta miłość, z której wszystko może się zrodzić, ale również dzikie emocje, będące siłą niszczącą. Mit nie wspomina, że Admete, „nleujarz-miona", była kapłanką Hery, żony Zeusa, dorównującą jej na Olimpie, patronką żon. Poświęcić siebie bogini żon znaczyło poświęcić się w pewien sposób małżeństwu, ustanowionemu przez bogów. Mamy tu do czynienia z tym, co nazwalibyśmy dziś małżeństwem z rozsądku. Małżeństwo takie zawiera się dla prokreacji i zapewnienia ciągłości rodu, co nie wyklucza uczuć, ale jest aktem raczej wolnym od silnych emocji. Amazonki reprezentowały kobiety, będące przeciwieństwem tego społecznie bezpiecznego obrazu - wolne, wojownicze, bezwstydne, gwałtowne, okrutne. Mężczyzn nie kochały, ani nie chciały być przez nich kochane. Były jakby karykaturami mężczyzn, których przepędziły ze swojego życia właśnie dlatego, że oni również odrzucili uczucie. Wiele wspólnego łączy kapłankę Hery z amazonką. U jednej i u drugiej emocje ucierpiały lub były zepchnięte. Tym, co głęboko poruszało i przerażało Herę, tak że aż posunęła się do zdrady Heraklesa i sprowokowała prawdziwą rzeź, choć dziewiąta praca mogła się obyć bez ofiar, jest fakt, że Hipolita, dzika, nieokiełznana amazonka, była zdolna do miłości. Nie oszukujmy się. Legenda przemilcza, co samo w sobie ma pewną wymowę, czy ofiarowując pas Heraklesowi Hipolita połączyła się z nim w najczystszym, najgłębszym i najprawdziwszym tego słowa znaczeniu. Mamy tu doskonałą, zmysłową i duchową unię mężczyzny i kobiety: mężczyzna, w tym przypadku Herakles, uosabia siłę opanowanej świadomości, zaś Hipolita ucieleśnia płodną moc kontrolowanych emocji. Jest to spotkanie na szczycie, słonecznego, męskiego pierwiastka z pierwiastkiem księżycowym. Amazonki, jako księżycowe kobiety, uosabiają fale, zalew nieujarzmionych, prymitywnych emocji, niszczących wszystko w szale, który potrafi również dopaść Ryby. Bowiem Ryby łaknąc połączenia zmysłowej i duchowej miłości, w swej wrażliwości wybuchają sprzecznymi, ślepymi i zakazanymi uczuciami. W swym dążeniu do absolutu chciałyby zebrać I połączyć wszystkie emocje i siły świata, których jedność symbolizuje pas Hipolity.