Jedenasta praca Heraklesa - znak Bliźniąt

[Obcy]

Jabłka hesperyjskie i znak Bliźniąt

Legendarny ogród Hesperyd, symbol płodności, należał do Hery, żony i siostry Zeusa; rosły w nim złote jabłka, które Gaja, bogini-Ziemia, ofiarowała Herze z okazji ślubu. Trzy Hesperydy, czyli Nimfy Zachodu, bądź też Nimfy Zachodu Słońca, czy też Wieczorne Nimfy były boginkami, córkami Nocy, których głównym zadaniem było pilnowanie słynnego ogrodu Hery a zwłaszcza jej złotych jabłek. Pierwsza z nimf nazywała się Aglai - „oślepiające światło", druga - Erytea „czerwona ziemia", trzecia - Hesperetuza - ..nagła noc". Były córami olbrzyma Atlasa, za bunt przeciwko bogom skazanego przez Zeusa na dźwiganie na swych barkach nie Ziemi, choć tak najczęściej Atlas bywa przedstawiany, lecz baldachimu niebios. Co się tyczy Atlasa, z którym spotkamy się z okazji jedenastej pracy, według mitologii greckiej był królem legendarnej Atlantydy i pierwszym astronomem. Wróćmy jednak do trzech cór Nocy. które pilnowały złotych jabłek Hery któregoś dnia Hera przyłapała je na kradzieży drogocennych owoców. Wtedy to nakazała smokowi Ladonowi, by owinięty wokół pnia strzegł czarodziejskiej jabłoni. Smok miał sto głów, które przemawiały wszystkimi językami świata.
Herakles otrzymuje zadanie wdarcia się do sadu i zdobycia złotych jabłek. Najpierw, naturalnie, musi odbyć bardzo długą podróż. Po drodze spotyka Prometeusza, którego uwalnia od kary nałożonej przez Zeusa za kradzież paru iskier z dysku Heliosa, Słońca; Herakles zabija z łuku sępa, który wydziobywał wnętrzności Prometeusza. Prometeusz, „opatrznościowy mąż", doradza Heraklesowi, by do wykonania pracy użył Atlasa. I tak u wrót hesperyjskiego sadu Herakles proponuje Atlasowi, że wyręczy go w jego obowiązkach, czyli dźwiganiu sklepienia niebios, w zamian za pomoc. Jednak Atlas, lękając się Ladona, nie odważył się zbliżyć do drzewa.
W tej sytuacji Herakles jedną strzałą przeszywa sto głów potwora, który pada na miejscu. Później Hera rozrzuci je go szczątki po niebie, gdzie utworzą Konstelację Smoka. Wtedy Atlas udaje się do ogrodu Hery, namawia Hesperydy, by dały mu trzy jabłka, które zanosi Heraklesowi w zamian za to, że ten przejął na siebie jego obowiązki.

Interpretacja jedenastej pracy i analogie ze znakiem Bliźniąt

Najbardziej uderzająca analogia pomiędzy jedenastą pracą a znakiem Bliźniąt to symbol płodności, pierwotnej energii, jakim jest smok, który owija się wokół drzewa, jak słynny kaduceusz, atrybut Hermesa-Merkurego, jedynowładcy Bliźniąt. Naturalnie, nieodparcie nasuwają się również skojarzenia ze słynnym rajskim ogrodem, w którym podobnie rosła jabłoń strzeżona przez węża. Jednak w opowieści biblijnej Ewa, która równie dobrze mogła być jedną z Hesperyd, pozwala się uwieść wężowi, podczas gdy w naszej historii Ladon, na polecenie Hery, owija się wokół pnia, uniemożliwiając kradzież jabłek przez Nimfy Nocy. Wszystko jednak wskazuje na to, że opowieści, biblijna i grecka, pochodzą ze wspólnego źródła, które odmiennie interpretują. Natomiast ich wymowa jest identyczna, gdyż obie opowiadają o związkach inteligencji, czy też umysłu, z pierwotnymi instynktami. Drzewo byłoby więc człowiekiem i jego kręgosłupem, smok to pierwotna energia, która się wokół niego oplata, złote jabłka to owoc wiedzy, towarzyszącej mu od zarania; wszak owoc tkwił już na drzewie zanim smok oplótł się wokół pnia, wiedzy, której nie uświadamiał sobie, zanim nie dostąpił objawienia. Wykonując jedenastą pracę Herakles staje się narzędziem objawienia. Zabija stugłowego smoka, przemawiającego we wszystkich językach świata. Ów smok to umysł, który wszystko poznaje, słyszy i rozumie. Gdy jednak dowiaduje się tego, czego chciał się dowiedzieć, przestaje potrzebować źródła swej wiedzy. Dlatego Herakles może już zabić smoka umysłu i intelektu, który, jak wiemy, przejąwszy nad nami władzę nie doprowadzi nas donikąd, gdyż myśli zaczynają zataczać koła, a umysł się wyjaławia. Owoc zdobyty przez Heraklesa to owoc wiedzy.