Magia roślin - Tytoń

[Obcy]

Rośliny magiczne i mityczne

Tytoń

Jego historia, cechy i właściwości

Tytoń, po angielsku tobacco, po francusku tabac, wziął swą nazwę od zniekształconego fonetycznie słowa tsibatl, nadanej mu przez Indian Aruak z Haiti; tsibatl oznaczało trzcinową fajkę używaną do inhalacji dymu tej rośliny i, od czasu do czasu, również palenia tytoniu. Indianie amerykańscy palili tytoń od pradziejów. Do Europy trafił dopiero w epoce wielkich odkryć geograficznych, w XVI wieku. Słynny Jean Ni-cot, ambasador francuskiego króla Franciszka II na dworze hiszpańskim, przesłał nieco sproszkowanego tytoniu Katarzynie Medycejskiej; ziele zostało ochrzczone zielem Nicota. Pod koniec XVIII wieku francuski chemik Nicolas Vaquelin, członek Akademii Nauk, wyodrębnił przez utlenianie kwas zawierający silną truciznę, której nadał nazwę nikotyna. Kwas okazał się również silnie pobudzać system nerwowy. Nie będziemy się tu rozwodzić nad nieprawdopodobnym powodzeniem i popularnością, jakimi współcześnie cieszy się ziele Nicota, ani też nad rozdmuchiwanym przez światowe rynki popycie na ten środek, który jest przecież trucizną. Warto natomiast wspomnieć o mniej znanych właściwościach tytoniu, który, oprócz dobrze znanych własności narkotycznych, posiada kilka innych cech, wysoce cenionych przez naszych przodków. I tak, liście tytoniu w postaci nalewki mają ostre działanie przeczyszczające. Napar z tytoniu jest moczopędny. Nasi przodkowie używali sproszkowanego tytoniu, tabaki, przeciwko bólom głowy. I chociaż nadmierne spożycie tytoniu prowadzi do pewnych form raka, nie powinniśmy zapominać, że z kwasu nikotynowego, wyodrębnionego przez wielkiego Va-ąuełina, wyprodukowano jeden z najskuteczniejszych leków przeciwko gruźlicy.