Magia roślin - Pejotl

[Obcy]

Rośliny magiczne i mityczne

Pejotl

Jego historia, cechy i właściwości

Jest to mały, szarawy kaktus bez kolców, spotykany wyłącznie na wyżynach północnego Meksyku, zaś nazwa wywodzi się z Nathuatl, języka starożytnych Majów Jako że korzenie są często dwa razy większe od samej rośliny, bulwa natomiast zawiera halucynogenną substancję, którą Meksykanie nazywają mezcaline (meskalina). Aztekowie nadali mu nazwę teonana-catl, co znaczy „święte mięso". Jako magiczna i mityczna roślina pejotl czczony jest przez Indian Cora i Hu-ichol z północnego Meksyku, którzy, nadal głęboko związani z językiem i kulturą przodków, pod okiem szamana przechodzą ważne rytuały. Pielgrzymi oczyszczają się, nim spożyją kawałek tego gorzkiego w smaku, surowego kaktusa. Także szaman robi użytek z pejotlu, by wzmocnić swe wróżbiarskie i lecznicze talenty. Aztekowie i Majowie wykorzystywali jego halucynogenne właściwości dla celów inicjacyjnych. Powodzenie i inne dobra są dla szamana stanem umysłu. Wszystko jest umysłem, a świat, który nazywamy realnym, jest tylko sposobem widzenia, produktem naszego umysłu, jego odbiciem. Użycie pejotlu pozwala fizycznie i duchowo dotknąć najczystszej, najgłębszej', najbardziej absolutnej rzeczywistości, jaką jest umysł. W latach sześćdziesiątych na Zachodzie młodzież często stosowała substancje chemiczne, będące pochodnymi meskaliny. Poza inicjacyjnym kontekstem, pejotl wywołuje skutki ujemne, bardziej podobne do choroby psychicznej niż duchowego objawienia.