Magia roślin - Pieprz

[Obcy]

Rośliny magiczne i mityczne

Pieprz

Jego historia, cechy i właściwości

Ta przyprawa, znana i ceniona od czasów starożytnych, której nazwa ma swoje źródło w sanskryckim słowie pippali „ziarno pieprzu", jest suchym owocem rośliny pieprzowej, tropikalnego pnącza o wysokości od 5 lub 6 metrów, który dziko rosnąc, osiąga wysokość do 15 metrów. Ma dosyć grubą łodygę i rozszerzające się, spiczaste, połyskliwe liście. Rodzi jagody, początkowo zielone, później żółte, w końcu - czerwone. Ich wytrawny smak był bardzo ceniony przez naszych przodków na Bliskim i Dalekim Wschodzie, a w Europie zaczął być znany od w XIV wieku, dzięki Vasco da Gama. Pieprz ma aktywne składniki, które czynią z niego wartościowe lekarstwo i silny afrodyzjak, często używany na Wschodzie. W Chinach w XII wieku dla wzmocnienia erekcji zalecano przeżuć trzy ziarna pieprzu, rozetrzeć je w dłoni i ująć w nią penisa. W tym samym czasie na drugim końcu świata, w Europie, radziła bardziej niewinnie, Hildegarda, święta z Bingen „Kiedy ktoś jest w depresji lub cierpi na brak apetytu, niech weźmie trochę pieprzu z kawałkiem chleba przy posiłku, a jego śledziona pracować będzie lepiej i jadłowstręt ustąpi" (Daniel Maurin, Remedies, published Mame, 1992). Pieprz, król woni. ma właściwości aperitifu - stymuluje apetyt, trawienie i funkcje gastryczne. Dlatego w średniowieczu i w starożytności żuto surowe liście rośliny pieprzowej, by wzmocnić siłę fizyczną i odzyskać smak życia.