Zodiak inicjacyjny - Lato życia

[Obcy]

Zodiak inicjacyjny

Lato życia

Nie sposób wkroczyć w lato życia, któremu, zodiakalnie, odpowiada znak Raka, pierwszy z letnich znaków, inaczej niż przez ćwiczenie umysłu, najlepiej w trakcie zabawy.

ZABAWA JAKO ŚRODEK POJMOWANIA ŚWIATA ZEWNĘTRZNEGO

Upodobanie do zabawy, wykazywane przez wszystkie dzieci, można uznać za proces samokształcenia, któremu dziecko się poddaje. Jakież sukcesy odnosilibyśmy w szkołach czy na uniwersytetach świata, gdybyśmy odnaleźli utracony smak zabawy, gdybyśmy pojęli wreszcie, że wszelkim formom nauki patronuje duch ludyczny, wrodzony istotom ludzkim! Iluż traum i dramatów uniknąłby człowiek dorosły, gdyby jako dziecko mógł oddawać się swobodnie inteligentnym zabawom, eksplorować materialną naturę świata i przyrody, odkrywać swoje umiejętności, aspiracje i szanse. Tego bowiem naucza nas znak Bliźniąt, ostatni ze znaków wiosny życia: bawić się - czyli poszukiwać możliwości własnego umysłu w pierwszym odruchu chwytania. Zabawa na etapie Bliźniąt, których dwoistość bywa podkreślana, to uświadomienie sobie tego, co nas otacza, nawiązanie komunikacji ze światem zewnętrznym, ale również działanie i oddziaływanie na otoczenie, przy czym czyny są tu pochodną myśli i wyobrażeń. Istota ludzka po przyjściu na świat jest światem sama w sobie, ale pod koniec wiosny życia uświadamia sobie, co ją otacza. Odtąd w jej oczach istnieją dwa światy.

LĘK PRZED PRZYSZŁOŚCIĄ A DRUGIE NARODZINY

Jednak owo pojmowanie świata zewnętrznego - przez które należy rozumieć chwytanie, zawłaszczanie, może również wywoływać irracjonalne lęki przed przyszłością. Lęk ów przejawia pierwszy z letnich znaków, znak Raka, skłonny, jak pamiętamy, chronić się i zamykać w sobie. Wygląda to tak, jakby zaraz po rozbudzeniu sfery umysłowej wrażliwość człowieka była atakowana, czy wręcz osaczona nadmiarem zbyt silnych bodźców. Świat zewnętrzny tym razem naciska szczególnie dotkliwie, gdyż przebudzeniu na tym etapie ulegają zmysły, a wraz z nimi potrzeby, pragnienia, żądze, poszukiwanie przyjemności. Istota ludzka nie wie jeszcze, czy je zaspokoi, a także, czy nad nimi zapanuje. Boi się, czy stanie na wysokości zadania, czy będzie miała odwagę rzucić się w ocean splątanych odczuć i emocji, narażając się na zalanie ich falą, zatonięcie, unicestwienie. W głębi duszy wie, że chwila już dojrzała, podobnie jak dojrzewają o tej porze roku owoce, i zapytuje, co będzie dalej. Pogrążona jest w chaosie podobnym Prachaosowi, o jakim wspominają wszelkie kosmogoni. Jednak z chaosu tego ostatecznie wyłoni się nowy porządek, ład stworzenia. Znak Raka jest więc znakiem ponownych narodzin ludzkiej istoty, która przebudowuje się i przeistacza, aby zapanować nad światem zewnętrznym, po uświadomieniu sobie, w poprzedzającym etapie, że nie jest jedynym ani nawet unikalnym światem.

PODBÓJ ŚWIATA

Nie bez powodu w naszym wywodzie używamy pewnych przejaskrawień, gdyż chcemy unaocznić wam, jak głęboko megalomania jest właściwa ludzkim istotom, u niektórych skłonność ta bardziej rzuca się w oczy głównie dlatego, że utknęły one na pewnym etapie rozwoju. Stadium Lwa, to stadium, w którym pojawia się pragnienie panowania nad światem zewnętrznym po to, by nie wzbudzał lęku i nie górował nad nami.
Władza ta obdarza ludzi siłą psychiczną, poczuciem własnej mocy; wyobrażamy sobie, że świat należy do nas, tym bardziej że o tej porze roku przyroda raczy nas swą obfitością, a jej plony domagają się tylko, byśmy je zebrali, spożyli, wykorzystali. Świat zewnętrzny staje się więc naturalnym terytorium ludzkiej istoty, która czerpie z niego korzyści, nie myśląc o jutrze. Bierze wszystko, co da się wziąć, wzbogaca się i czuje panem sytuacji, a tym samym zdobywa kontrolę nad odczuciami i emocjami, których tak bardzo bał się człowiek na poprzednim etapie rozwoju.

PRZEBUDZENIE ŚWIADOMOŚCI

Jak spożytkuje owe bogactwo? Wokół wszystko się zmienia, jest w nieustannym ruchu. Nie można zatrzymać biegu czasu. Władza człowieka jest przecież uzależniona od nawracającej cyklicznie, a więc nie wiecznej, hojności natury. Teraz, gdy został panem samego siebie, co z sobą pocznie?
Na etapie rozwoju, odpowiadającym zodiakalnemu znakowi Panny, widzimy powrót do pierwotnego „ja" jednostki ludzkiej, która pojmuje, że tylko systematyczne wykorzystywanie umysłu daje możliwość opanowania siebie i świata zewnętrznego, poznania kim jesteśmy i czym się różnimy od innych ludzi.
Skoro bowiem w świecie panuje porządek, powinien panować w nas również. Zaprowadzając go w sobie, dowiadujemy się, że posiadamy drogocenne narzędzie: intelekt. Wykorzystując go właściwie, skupiając uwagę na każdym szczególe życia codziennego, rozbudzamy własną świadomość. Stajemy się tym samym pełnowartościową jednostką.