Opowieści o duchach drzew - jesion

[Obcy]

Opowieści o duchach drzew

Jesion

Drzewo samo w sobie symbolizuje człowieka. Posiada własny specyficzny charakter, nazwę, ro drewna, liście, owoce i, naturalnie, związane z nim legendy i opowieści.

Jest to drzewo, którego wysokość, niekiedy wręcz zawrotna, sprawiła, że stało się ono symbolem wielkości. Nie przeszkadzało to naszym przodkom karmić kozy jego gałązkami. Jesion miał jakoby chronić delikatne kozie zdrowie przed wszelkimi zagrożeniami. Celtowie używali jesionu do wyrobu kusz, strzał i włóczni. Podobnie jak szamani Indian Północnoamerykańskich, druidzi do jesionu zwracali się o deszcz w czasach suszy.
Drzewo to jednak szczególną rolę odgrywało w mitologii germańskiej
i skandynawskiej. Jesion to Yggdrasill, rumak Odyna, ojca bogów, boga poetów, zmarłych, wojny, magii, ekstazy i run, Drzewo Świata. Według Edd, starogermańskiego poematu o mitycznych początkach i historii świata, Yggdrasill, Wielki Jesion, posadzony został na środku świata, któremu odtąd królował, ocieniając go wielkimi gałęziami, które sięgały i przenikały do nieba. Posiadał trzy słynne korzenie: pierwszy z nich prowadził do świata bogów, drugi - do świata lodowych olbrzymów, którzy zaludniali Ziemię przed pojawieniem się człowieka, trzeci do Nifl-heimr, czyli „mglistego świata", odpowiednika greckiego Hadesu i egipskich zaświatów. Pod trzecim biło źródło wszelkiego życia i świata, Huergemir. czyli „bulgocący kocioł", zasilający wszelkie potoki, strumienie i rzeki na Ziemi. Tak więc. jeżeli wierzyć Eddzie. jesion byłby dawcą życia. Osią Świata i Drzewem Życia.

[Szepcząca]

Jesion

ZASTOSOWANIE PRAKTYCZNE

Największą zaletą drewna jesionowego jest jego elastyczność. Jesion to szybko rosnące drzewo dające mocne drewno, używane w przeszłości do wyrobu łuków, włóczni, stylisk do siekier, drabin, wozów, wioseł, lasek, obręczy i skrzyń. Jako materiał budulcowy ustępuje chyba tylko dębinie. Jesionowe drewno dobrze się pali, dając gryzący płomień i bardzo małą ilość dymu. Kora posiada właściwości ściągające (wstrzymujące), była też kiedyś używana jako środek konserwujący sieci. Z drewna jesionowego wyrabia się koszyki. Jesion, tak jak ludzie, którzy go przypominają, jest mocny, wystarczająco jednak elastyczny, aby móc go wyginać. Kora i liście kwitnących jesionów używane są do barwienia wełny (z dodatkiem ałunu) na kolor żółty. Wełna wymieszana z siarczanem żelazawym i korą oraz liśćmi zabarwia się na czarno.

ZASTOSOWANIE ZIELARSKIE

Jesion amerykański i jesion wyniosły mogą być wykorzystywane przez okrągły rok. Wiosną i wczesnym latem zbierać możemy młode delikatne końce gałązek oraz liście z których robi się napar o działaniu moczopędnym i przeczyszczającym. Napar ten pomaga również przy żółtaczce, podagrze i chorobach reumatycznych. Stanowi on klasyczny, wiosenny środek wzmacniający, który pomaga spalić nagromadzony zimą tłuszcz i oczyścić cały organizm. Zimą do przygotowania naparu używamy kory lub skórki okrywającej korzenie. Liście jesionu zbieramy w czerwcu, starannie suszymy i przechowujemy w przewiewnych, nie przepuszczających światła pojemnikach. Używamy ich do sporządzenia delikatnego środka przeczyszczającego, działającego łagodniej niż liście senesu. Na litr dopiero co zagotowanej wody dajemy około 60g liści i parzymy przez 20 min. Podajemy w powtarzanych dawkach przez 24h. Kora jesionu znana jest z właściwości oczyszczających wątrobę i śledzionę, co oznacza, że pomaga ona wzmocnić system odpornościowy organizmu. Może być stosowana wymienniez chininą jako środek przeciwko sporadycznym stanom gorączkowym, na przykład zimnicy (malarii), podczas gdy owoce i nasiona (skrzydlaki) znajdują zastosowanie w łagodzeniu objawów niestrawności i leczeniu, uśmierzaniu wzdęć. Z nasion jesionu zrobić można namiastkę kaparów, konserwując je w occie i soli. Jeśli zbierane były w stanie dojrzałym, dadzą się przetrzymać nawet do roku.

WŁAŚCIWOŚCI MAGICZNE

Jesion to roślina Słońca, której żywiołem jest woda. Są z nim związane takie Bóstwa jak Posejdon, Wodan, Thor, Mars, Gwyddon, Neptun i Uranos. W zielniku Grieve`a wymieniono wiele różnych zwyczajów występujących na Wyspach Brytyjskich wywodzących się ze starożytnej wiedzy, a tradycyjnie związanych z jesionem. Według jednego z nich chore dziecko można wyleczyć przesuwając je przez zrobione w tym celu rozszczepienie w pniu młodego jesionu. inny zwyczaj miał zapewnić pozbycie się kurzajek. Należało przekłuć kurzajkę nie używaną jeszcze szpilką, którą wcześniej wbito w jesion, wypowiadając przy tym stosowane na tę okazję zaklęcie: "Jesionie, jesionie, proszę odkup ode mnie tę kurzajkę". Jeśli w jakimś miejscu rosną obok siebie głóg, dąb i jesion, jest bardzo prawdopodobne, że w pobliżu ujrzymy faeries. Niektórzy twierdzą, że były one "małymi ludzikami", ową tajemniczą rasą znaną pod nazwą Piktów, która została wyparta w góry Brytanii, Szkocji i Irlandii przez większy lud. Być może "mali ludzie", słynni z biegłości w zielarstwie i różnych sztukach znali zalety tych drzew. Z jesionem wiąże się wiele magicznych zwyczajów. Dla starożytnych Teutonów reprezentował on Yggdrasil - Drzewo Świata, symboliczne przedstawienie planu jaki miał Stwórca kreując wszechświat. Uważano, że drzewo to wyrasta z pierwotnej otchłani i ma trzy wielkie korzenie- przyszłości, teraźniejszości i przeszłości. Z pnia drzewa wyrastają trzy wielkie gałęzie; środkowa utrzymuje ziemię i przechodząc przez jej środek wychodzi z góry Asgard, siedziby Bogów. Gałąź ta zapewnia cień całemu kosmosowi. Jej liśćmi są chmury, kwiatami i owocami gwiazdy. Innej gałęzi strzegą Norny lub Mojry, strażniczki przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, które utrzymują drzewo przy życiu podlewając je codziennie. Woda pochodzi ze źródła, przy którym żyją dwa łabędzie - słońce i księżyc. Obok źródła Mimir żyje najmądrzejszy z ludzi, mędrzec o tym samym imieniu. Źródło daje początek wodom całej ziemi. Z drzewa opada przejrzysta, podobna do miodu rosa, nazywana hanangsfall, zapewniając pszczołom pokarm. Cztery jelenie, symbolizujące cztery wiatry, przeskakują z gałęzi na gałąź, skubiąc młode pędy. Na najwyższej gałęzi znajduje się orzeł, a na jego głowie, by móc udzielać mu rad, siedzi jastrząb Veorfolnir, starając się utrzymać równowagę. Orzeł symbolizuje powietrze, a jastrząb eter. Wokół podstawy drzewa owija się wąż Nidhoggr, skubiąc korzenie. Węże symbolizowały tlący się wewnątrz ziemi ogień, który chciał opanować świat. Wiewiórka Ratatosk ( deszcz i śnieg) biega po pniu w dół i w górę, usiłując doprowadzić do walki między wężem a orłem. Pod drzewem spoczywa róg Gjallarhorn, w który ma zadąć Heimdall podczas ostatniej wielkiej bitwy. Dźwięk tego rogu oznajmi zmierzch Bogów, koniec czasu, życia i świata. Świat jednak powstanie powtórnie, a drzewo wspaniale się odrodzi. Dwoje ludzi - Lif (Życie) i Lifthrasir (Kwitnący Życiem) przeżyje tę wielką walkę ukrywając się w jesionowym lesie, by dać początek nowym mieszkańcom ziemi. Pożywienie zapewni im poranna rosa.

Dla starożytnych Celtów jesion był symbolem trwałości istnienia od przeszłości przez teraźniejszość do przyszłości- Abred, Gwynedd i Ceugant, czyli kreację, równowagę i zniszczenie. Uważano, że te siły są świętymi miarami podróży codziennego życia; śmierć i zniszczenie to tylko przygotowanie do kolejnego cyklu ponownych narodzin i kreacji. W ten sposób jesion pomaga nam zrozumieć miejsce jakie zajmujemy w odwiecznym cyklu wszechświata i to, że nasza własna realność jest częścią wielkiego Tańca Kosmicznego. Jesion to jedno z dziewięciu świętych drzew, których drewno uważa się za odpowiednie na rytualne ogniska. Jest szczególnie związany z obchodami Yule. Używa się go do robienia leczniczych pęczków mocy, woreczków i amuletów. Krzyż wyrzeźbiony w drewnie jesionowym ma chronić przed utonięciem, używa się go w rytuałach związanych z wodą i morzem. W magii leczniczej korzysta się z jesionowej różdżki. W Anglesey (Anglia) znaleziono taką różdżkę druidyczną z pierwszego wieku, ozdobioną wyciętą w niej spiralą. Miotły czarownic są tradycyjnie wykonywane z jesionowego kija i brzozowych gałęzi związanych wierzbową korą. Jesionowy kij nad drzwiami chroni wejście przed wpływami złego, a zielona kora może być noszona jako ochronne zaklęcie przeciw czarownikom. Uważa się, że jednorożce są miłośnikami drzew jesionowych. Aby zobaczyć jednorożca trzeba nosić przy sobie kawałeczek jesionu lub jego liście albo sypiać łóżku zrobionym z drewna jesionu a jesionowe liście umieścić na piersi. Liście jesionu włożone pod poduszkę sprowadzają wieszcze sny. Rozrzucone na cztery strony świata ochraniają dom lub dane miejsce.Nosząc liść jesionu łatwiej pozyskać względy drugiej płci. Tradycja mówi, że nowonarodzone niemowlę zostanie dobrym śpiewakiem jeśli zakopie się pod jesionem pierwsze ścinki jego paznokci. W żadnym jednak wypadku nie należy kłaść się spać pod jesionem, gdyż drzewo to przyciąga pioruny.

Będąc rośliną Słońca, jesion jest jednym z drzew czczonych podczas zimowego przesilenia dnia z nocą. Jego pień i gałęzie dekorowane są roślinnymi ofiarami z ostrokrzewu, jemioły i bluszczu, a pod drzewem układa się podarki w postaci cydru (jabłecznika) i świeżo upieczonych ciasteczek. Zapalone świeczki umieszczane są w czterech świętych kierunkach. Drzewom Świata ofiarowuje się tez pieśni i modlitwy. Jesion to jedno ze świętych drzew (dąb, jesion i krzew ciernisty), pojawiających się w brytyjskich i celtyckich pieśniach oraz legendach. Jesion ceniony był niezmiernie przez naszych przodków zarówno za swą leczniczą moc jak i wszechstronność jako materiału budulcowego. Jesion, podobnie jak dąb, jest drzewem do którego "zalecają się pioruny", tak więc należy go unikać podczas burzy. Indianie Amerykańscy uważali, że jesion posiada swoistą wrażliwość i żyje w harmonii z Ziemią i jej mieszkańcami. Uczy nas dojrzałego zrozumienia emocji i spokojnego rozwiązywania problemów. Ludzi ciągnie do jesionów z powodu spokoju umysłu jaki daje przebywanie w jego pobliżu. Wśród ludzi jesionów jest wielu nauczycieli, adwokatów, lekarzy czy zielarzy. Chociaż ludzie jesiony żyją przeważnie samotnie, bardzo dużo dają z siebie innym.

Znalezione http://paganwheel.w.interia.pl/magia/drzewa/jesion.html