Zodiak celtycki

[Obcy]

Zodiak celtycki

Kalendarz celtycki i zodiak drzew

Nasi celtyccy przodkowie, zainspirowani różnorodnością drzew, stworzyli kalendarz słoneczno-księżycowy, który wykorzystaliśmy do naszego zodiaku drzew.

Starożytni Celtowie, podobnie jak ludy Mezopotamii, Chińczycy czy Egipcjanie, uważnie obserwowali niebo i gwiazdy. W odróżnieniu jednak od obszarów, gdzie narodziła się cywilizacja sumeryjska, akadyjska, babilońska i egipska, w Europie nie było pustyń, ziemię zaś pokrywały gęste, tajemnicze lasy. Dlatego nie powinien dziwić fakt, że Celtowie czcili drzewa i zamiast gwiazd właśnie je umieścili w swym zodiaku, a także zwracali się do nich z prośbą o opiekę. Każdemu z drzew przypisywali charakterystyczne cechy, które odnosiły się do człowieka urodzonego w okresie poświęconym temu drzewu.

KALENDARZ KSIĘŻYCOWY DRZEW OPIEKUŃCZYCH

Niełatwo pojąć znaczenie, zasady i strukturę kalendarza celtyckiego bez odwołania się do druidów - kapłanów, uczonych, lekarzy, wróżbitów, nauczycieli, poetów i gawędziarzy, którzy potrafili „odczytywać" naturę i uczyli tej sztuki innych. Pomyślmy tylko o niezliczonych gatunkach roślin rosnących na tych terenach! Zrozumiemy wtedy zachwyt naszych przodków przyrodą. Zazwyczaj uważa się, że mieli oni raczej fatalistyczne podejście do życia. W rzeczywistości byli bardziej skłonni do podziwu i zdumienia, niż nam się dzisiaj wydaje.
Tak więc druidzi stworzyli roczny kalendarz, składający się z 13 faz księżycowych i 5 nocy. Każdej z faz przypisane było konkretne drzewo, natomiast pierwsza noc odpowiadała pierwszemu dniu w roku, zaś pozostałe cztery letniemu i zimowemu przesileniu oraz wiosennej i jesiennej równonocy.

ROCZNY KALENDARZ DRZEW

1 listopada: Celtowie świętowali magiczną noc poświęconą cisowi, zwaną Nocą Samhain. Składali wtedy w ofierze najlepsze ziarna, aby zjednać bogów i zapewnić sobie ich opiekę. Był to pierwszy dzień kalendarza celtyckiego i obchodzono go bardzo uroczyście.
21 grudnia: przesilenie zimowe albo najdłuższą noc w roku poświęcono srebrnej jodle. Celtowie palili wtedy olbrzymi pień tego drzewa. Od obrzędów poświęconych jodle wywodzi się tradycja bożonarodzeniowej choinki.
21 marca; równonoc wiosenna należała do janowca ciernistego. Kwitł on kilka razy w roku, symbolizując doskonałą, wieczną młodość, ciągłe odnawianie i odradzanie się, powrót do Słońca. Dni stawały się dłuższe, a więc światło zwyciężało nad ciemnością.
21 czerwca: przesilenie letnie, czyli najdłuższy dzień roku był poświęcony wrzosowi, po celtycku vroikos; taką samą etymologię mają klon i ostrokrzew. Wszystkie symbolizują szczęście, powodzenie, bogactwo i obfite plony.
21 września: równonoc jesienna należy do białej topoli, innej niż czarna, z której powstaje bursztyn. Reprezentuje ona okres, w którym zaczynają występować widoczne na tym drzewie białe refleksy podobne do bieli szronu.

13 FAZ KSIĘŻYCOWYCH KALENDARZA CELTYCKIEGO

brzoza, od 22,23 albo 24 grudnia, w zależności od roku. aż do 20 stycznia.
jarzębina, od 21 stycznia do 17 lutego.
jesion, od 18 lutego do 17 marca.
olcha, od 18 marca do 14 kwietnia.
wierzba, od 15 kwietnia do 12 maja.
głóg, od 13 maja do 9 czerwca.
faza: dąb, od 10 czerwca do 7 lipca. za: dąb skalny, od 8 lipca do 4 sierpnia.
lleszczyna, od 5 sierpnia do 1 września.
winorośl, od 2 do 29 września.
bluszcz, od 30 września do 2 października. tarnina, od 28 października do 24 listopada.
bez czarny, od 25 listopada do 21, 22 albo 23 grudnia, zależnie od roku.