Zodiak Chiński

[Obcy]

Chiński zodiak

Zodiak i system astrologiczny, jaki znamy dzisiaj, został stworzony w Mezopotamii 5000 lat temu. Niecałe tysiąc lat później w Chinach opracowano inny zodiak.

   

Klasyczna literatura chińska obfituje w zapisy o początkach i ważkości chińskiego zodiaku dla cywilizacji Dalekiego Wschodu. Astrologia była jedną z podstaw chińskiej filozofii i można na ten temat prześledzić zapisy w wielu księgach, np.: w Księdze Przemian, czyli I-Ching; w Księdze Obrzędów, w której cesarz chiński szukał porady (Chiny były znane jako „niebiańskie cesarstwo", którego nazwa wzięła się od pokory Chińczyków wobec przeznaczenia oraz tajemnic życia i niebios); w Księdze Poezji, powstałej w pierwszym wieku przed Chrystusem, gdzie po raz pierwszy wymieniono gwiazdy i konstelacje. Chińczycy również posiadali swoje własne almanachy, zawierające wiele odniesień astrologicznych, podobne do almanachu Bergera z XIV wieku.

ZNAKI CHIŃSKIEGO ZODIAKU

Podobnie jak zodiak zachodni, również zodiak chiński wyobraża pierścień, w którym znajduje się dwanaście znaków symbolizujących zwierzęta. Zwierzęta te pełnią ogromnie ważną rolę w mitologii chińskiej, która jest odmienna od mitologii Mezopotamii, Grecji czy Egiptu - źródeł inspiracji zodiaku zachodniego. To Budda około 600 roku p.n.e. zastąpił skomplikowane i niezrozumiałe znaki zodiaku znanymi dwunastoma zwierzętami: Szczurem, Wołem, Tygrysem, Królikiem, Smokiem, Wężem, Koniem, Kozłem, Małpą, Kogutem, Psem i Dzikiem.

Legenda o Buddzie i dwunastu zwierzętach

Wiedząc, że zbliża się koniec jego życia, Budda zaprosił dwanaście zwierząt chińskiego zodiaku aby się z nim pożegnały, zanim odejdzie do innego świata. Pierwszy przybył Szczur, dlatego jest pierwszym znakiem chińskiego zodiaku. Następnie przyszli: Wół, Tygrys, potem Królik i Smok, i kolejno: Wąż, Koń, Kozioł. Następnie przyszła Małpa, za nią Kogut i Pies. Na końcu przyszedł Dzik i był ostatnim zwierzęciem, które widziało Buddę żywego.

CHIŃSKI KALENDARZ

Kalendarz chiński jest słoneczno-księżycowym kalendarzem opartym na cyklach Słońca i Księżyca. Podobnie jak astrologia zachodnia, również astrologia chińska bierze pod uwagę wiosenne i jesienne przesilenie oraz równonoc zimową i letnią, ale różni się tym, że ani w kalendarzu, ani w zodiaku nie stosuje czterech kardynalnych punktów wyznaczających pory roku. Podczas chińskiego roku słonecznego Szczur, pierwszy znak chińskiego zodiaku, rozpoczyna się wraz z nadejściem wiosny 4 lub 5 lutego (zależnie od roku). Lato rozpoczyna się między 5 a 7 maja wraz ze znakiem Konia. Jesień nadchodzi w początku znaku Dzika pomiędzy 5 i 7 sierpnia, a zima zbiega się ze znakiem Węża 5 lub 7 listopada. Istnieją jeszcze inne istotne różnice pomiędzy chińskim a zachodnim zodiakiem: według tego pierwszego rok słoneczny nie jest podzielony na dwanaście miesięcy tylko na dwanaście pół miesięcy lub 24 okresy dwutygodniowe, które Chińczycy nazywają QI (oddechy).

   

   

[shi]

dodam tylko, że w chinach lata liczone są w oparciu o 4 kalendarze. generalnie jest ich więcej ale 4 podstawowe warto uwzględniać wyliczając tak kwestie horoskopowe jak i astrologiczne