Astrologia hebrajska - narodziny

[Obcy]

Astrologia hebrajska

Narodziny astrologii

Spróbujemy prześledzić narodziny astrologii, poznać jej podstawy filozoficzne,
prawa, systemy, reguły i stan wiedzy

Proponujemy teraz podejście do astrologii z całkiem nowej perspektywy, jest to konieczne, jeśli chcemy poznać i zrozumieć jej teoretyczne zręby.
W gruncie rzeczy początki astrologii, nauki o symbolach i mitografii, czyli wiedzy o mitach, wywodzą się z tej samej kultury i interpretacji świata właściwej naszym przodkom, w której nadal, czy tego chcemy, czy nie, uczestniczymy. Tysiąc lat kultury greckiej i dwa tysiące lat judeochrześcijańskiej, to wciąż zbyt mało, by oderwać nas od owych korzeni. Nasze obecne poszukiwania korzeni z pewnością nie pozostaną bez wpływu na sposób myślenia przyszłych pokoleń i już w tej chwili można powiedzieć, że będą one musiały się uporać z poważnym problemem, a mianowicie prawem wielkich liczb. Wszystko, co było trudne do opanowania i kontrolowania przy małych społecznościach, przy wielkich staje się niemal niemożliwe do ogarnięcia. Aby w tej sytuacji nie przyglądać się temu biernie, przyszłe pokolenia muszą zwrócić się ku przeszłości, po wartości religijne i moralne ustanowione i zdefiniowane przez ich i naszych przodków.
Czy jednak będą potrafiły cofnąć się do źródeł i skorzystać w pełni z owych wartości, nie odrzucając zasadniczego przesłania, jakim jest pomoc człowiekowi w samorealizacji, nie zaś podporządkowywanie sobie bliźnich, panowanie nad światem i zaspokajanie wszelkich swoich zachcianek? Taką. naturalnie, mamy nadzieję, i chcielibyśmy wierzyć, że w tej kwestii nie zostało jeszcze powiedziane ostatnie słowo. Trzeba zrobić wszystko, aby stworzyć naszym dzieciom, a także samym sobie, szansę czerpania ze skarbnicy ludzkiej wiedzy, ponownego poznania perspektywy, z której człowiek od zarania dziejów postrzegał ten świat - swój świat, nasz świat.

ZEJŚCIE Z UTARTEGO SZLAKU

Nowy sposób traktowania astrologii zmusza nas do wyjścia poza pospolite, uproszczone pojęcia, mylne opinie, przesądy i fałszywe poglądy, które, jak wiemy, mają długi żywot - krążące na temat tej dziedziny wiedzy. Uważa się na przykład, że można określić osobowość człowieka - istoty absolutnie wyjątkowej, mimo wspólnej kondycji ludzkiej - na podstawie znaku zodiaku, czyli znaku, na tle którego znajdowało się jego Słońce w chwili urodzenia.
Pomyślmy tylko, że dwanaście definicji charakteru, czyli dwanaście horoskopów dla dwunastu znaków zodiaku, dotyczy co najmniej pięciu miliardów ludzkich istnień, co znaczy, że każda z tych prognoz związana jest z około czterystu milionami mężczyzn i kobiet żyjących na naszej planecie. Powinni oni nie tylko zachowywać się w ten sam sposób, ale również przeżywać jednocześnie te same wydarzenia. Mielibyśmy do czynienia nie tyle ze zbieżnością zjawisk, ile z uniformizacją natury człowieka, który przecież jest najbardziej nieprzewidywalnym gatunkiem na Ziemi...

U ŹRÓDEŁ ASTROLOGII

Dociekania na temat najgłębszych źródeł astrologii pozostawiamy archeologom, filologom i historykom, którzy od wielu lat zajmują się ustaleniem dat, miejsc i kontekstu socjoreligijnego, jaki mógł zrodzić tę dziedzinę nauki we wnikliwych umysłach naszych przodków. Jednak na podstawie dotychczasowych badań - choć daleko nam jeszcze do pełnej wiedzy na temat ich życia i problemów, sposobu myślenia i wizji świata - z pewnością jedno nie ulega wątpliwości - powstanie astrologii, jaką znamy i uprawiamy współcześnie, nawet jeśli uległa ona przez wieki sprzeniewierzeniom, musiało w swoim czasie wywrzeć potężny wpływ na umysły naszych przodków, którzy dostrzegali w niej odzwierciedlenie całej swojej wiedzy o świecie. Dlatego najprawdopodobniej zodiak, pod różnymi postaciami, znany był pod każdą szerokością geograficzną, w każdej epoce i cywilizacji. To wyjaśnia fakt, że nawet dziś zodiak stał się nie tylko uniwersalnym językiem, który pozwala porozumiewać się ze wszystkimi, ale również spoiwem mentalnym, który wydaje się wspólny większym społecznościom.
Astrologia była więc czymś w rodzaju pierwotnej nauki, nauki o naszych korzeniach, być może pierwszej nauki w ludzkich dziejach. Jednak w czasach, gdy powstawała, zajmowała się człowiekiem i jego duszą. Porządkując świat zgodnie ze swoją wiedzą i pojmowaniem zjawisk, nasi przodkowie nie przyjmowali zewnętrznej pozycji obserwatora, czy eksperymentatora, lecz ustawiali się w samym jego środku. Wielka gra w życie pochłaniała ich bez reszty, gdyż czuli się jej przyczyną i skutkiem, początkiem i końcem. Ta subtelna różnica nie jest bez znaczenia. Warunkiem bowiem uprawiania astrologii jest przyjęcie założenia, że zodiak jest odzwierciedleniem świata, a horoskop portretem czy też mapą naszej osoby - dokładniejszą i wyrazistszą niż fotografia...

Od niepamiętnych czasów, w każdej
cywilizacji, człowiek posługiwał się
zodiakiem, by poznać zbiorowe
i indywidualne przeznaczenie