Konstelacje i znaki zodiaku

[Obcy]

Konstelacje i znaki zodiaku

W czasie gwieździstej nocy w układach gwiazd ludzie dostrzegli różne kształty, stworzenia i symbole. Z tych obserwacji narodziło się dwanaście znanych nam znaków zodiaku, a z nich - kalendarz.

   

Kalendarz księżycowy przedstawiający 28faz Księżyca jest rezultatem obserwacji ruchów Księżyca dokonanych przez astrologów sumeryjskich.

W Zodiaku mówiliśmy, jak dawni astrologowie podzielili niebo na 12 sektorów, z których każdy ma własny układ gwiazd i konstelacji. Stanowi to tło dla zodiaku, ale też formuje gwiezdne obrazy, które astrologowie wiązali z postaciami zwierząt, różnymi kształtami i stworzeniami - pół-zwierzętami, pół-ludźmi.
To Grecy nazwali owe gwiezdne obrazy oraz przyporządkowali im symbole, które wszyscy dobrze znamy. W Twoim pudełku astrologa znajdziesz tablicę zodiaku, a na niej gwiazdy należące do poszczególnych znaków zodiaku, znajdujących się na zewnętrznym kole.

KONSTELACJE

Barana - ma trzy główne gwiazdy, które układają się w kształt rogów barana.
Ryb - może być widoczna tylko na bardzo ciemnym niebie i wygląda jak dwie ryby połączone cienką linią przyćmionych gwiazd.
Wodnika - j est dużą przyciemnioną konstelacją w kształcie dzbana. Koziorożca - jest zamgloną konstelacją.
Strzelca - leży w środku Drogi Mlecznej.
Skorpiona - zawiera jasną, czerwoną gwiazdę, zwaną Antares.
Wagi - zawiera północne i południowe szpony - dwie jasne gwiazdy, które kiedyś były częścią Skorpiona.
Panny - ma jedną jasną gwiazdę o nazwie Spica.
Lwa - również ma jasno świecącą gwiazdę - błękitnego Regulusa. Raka - w jej skład wchodzi Syriusz - jedna z najjaśniejszych gwiazd. Bliźniąt - ma dwie gwiazdy jako głowy (jedna jest bardziej pomarańczowa od drugiej).
Byka - jest dosyć precyzyjnie zaznaczona gwiazdami układającymi się w kształt litery V jako głowy. W tym gwiazdozbiorze znajdują się też Plejady - grupa gorących, jasnych gwiazd otoczonych błękitną poświatą ich własnego światła.

Zodiak znaków i zodiak gwiezdnych konstelacji

Nawet jeżeli zodiak znaków ma za tło gwiazdozbiory, nie powinien być mylony z zodiakiem konstelacji. Jest więcej niż pewne, że w erze Barana, która zaczęła się około 2000 lat przed narodzinami Chrystusa, obydwa zodiaki były mylone. Dziś wiemy, że zodiak konstelacji przedstawia pierścień widzialnych gwiazd otaczających Ziemię, zaś zodiak znaków przedstawia wzajemne położenie Słońca i Ziemi.

   

W wielu językach siedem dni tygodnia wzięto swoje nazwy od siedmiu ciał niebieskich i ich porządek nawiązywał do hierarchii planetarnej.

ZODIAKALNY ROK

Zodiakalny rok - albo też rok słoneczny - określony został na podstawie widzialnego obrotu Słońca wzdłuż 360 stopni zodiakalnego koła. Od tego momentu łatwo już było podzielić rok na dwanaście równych części - miesięcy, zgodnie z ruchem Słońca od jednego znaku zodiaku do drugiego. Każdy znak stanowił 30-stopniowy kąt i, ponieważ Słońce pokonywało jeden stopień w ciągu jednego dnia, każdy miesiąc został podzielony na 30 dni. Znano wówczas siedem planet albo ściślej siedem ciał niebieskich (włączając w to Słońce i Księżyc, które przecież nie są planetami): Słońce, Księżyc, Merkury, Wenus, Mars, Jowisz i Saturn. Każdemu z nich przypisano jeden dzień i tak powstało siedem dni tygodnia.

Skąd pochodzą znaki zodiaku?

Znaki zodiaku przedstawiają dwanaście symbolicznych figur, które nasi przodkowie dostrzegli wśród gwiazd. Widzieli oni kształty, wzory, twarze, naturalne i nadprzyrodzone byty, z których w ciągu wieków powstał rodzaj niebiańskiej hierarchii i zwierzyniec niebieski. Grupy gwiazd stały się konstelacjami, a dwanaście z nich zbudowało zodiak, co po grecku oznacza „krąg zwierząt i dusz".

Mezopotamia - kolebka astrologii

Od początku dziejów, pod swoim wiecznie czystym, wschodnim niebem, mieszkańcy Mezopotamii zafascynowani byli ciałami niebieskimi, których położenie i rytm obserwowali, zapisywali i studiowali na przestrzeni stuleci. Ich uwagę przyciągały nie tylko gwiazdy stałe i konstelacje, na podstawie których w V wieku p.n.e. nakreślili porządek zodiakalny, lecz także wielkie źródła światła dziennego i nocnego - Słońce, i przede wszystkim fascynujący, zmienny Księżyc. Uczynili go rządcą swojego kalendarza. Zidentyfikowali też planety: Wenus-lsztar - zwaną tak na cześć bogini miłości, Jowisza - Planetę Białą, Merkurego - Muflona, Marsa - Planetę Ognistą i Saturna -Planetę Stałą. Umieli dla wszystkich tych planet bezbłędnie przewidywać wschody, ruchy, okresy nieobecności i zaćmienia. Nie dziwmy się zatem, że mieszkańcy Mezopotamii wierzyli, iż fantastyczne niebo nad nimi jest wytworem bogów, którzy w ten sposób przesyłają im wiadomości.