Zaćmienie Słońca i Księżyca

[Obcy]

Zaćmienie Słońca i Księżyca

Słońce i Księżyc bawią się z Ziemią w chowanego. Skutkiem tej zabawy są zaćmienia, które mają wpływ na nasze losy - indywidualne i zbiorowe.

Czyż mogło istnieć dla naszych przodków zjawisko bardziej spektakularne i fascynujące od nagłego zgaśnięcia Księżyca w środku nocy lub Słońca w środku dnia? Musieli być równie zaszokowani głębokimi ciemnościami zapadającymi w ciągu kilku sekund, gdy na doskonałym, czystym niebie gasło światło nocy, jak i nagłym przejściem dnia w noc. To tak, jakby niewidzialna dłoń przysłoniła światło lub jakiś potwór połknął Księżyc czy Słońce. Mitologie orientalne, azjatyckie i europejskie często wspominają o wężu lub smoku, który pożera Księżyc lub wykrada Słońce.
Co dziwne, owe osobliwe, magiczne i dramatyczne wydarzenia - zwykle odczytywane jako gniew niebios lub bogów okazały się przewidywalne. Dzisiaj czujemy się całkowicie bezpieczni, gdyż możemy w porę przygotować się na przyjście kataklizmów, co zresztą, paradoksalnie, nie osłabia wcale naszej ciekawości poznania jutra i popycha nas w stronę sztuk wróżebnych. Lecz dla naszych przodków sprawy wyglądały odmiennie - aby przetrwać, musieli zawczasu przygotować się na nieszczęścia i klęski żywiołowe, które mogły naruszyć delikatną równowagę znanego im świata i nad którymi nie panowali. Musimy oddać sprawiedliwość starożytnym, że opierając się na systemie nie mającym nic wspólnego ze statystyką, prawidłowo zdefiniowali zasady odnoszące się do zaćmień. Warto poznać ich punkt widzenia bez poczucia wyższości i szufladkowania tych poglądów jako przesądów minionej epoki.
Przyjrzyjmy się najstarszemu z zachowanych traktatów astrologicznych z pierwszej połowy drugiego tysiąclecia p.n.e., z okresu paleo-babilońskiego, czyli czasów potęgi Babilonu. Traktat ten przetrwał w postaci siedemdziesięciu glinianych tabliczek, pochodzących z pierwszej połowy następnego tysiąclecia. Stanowią one jedynie fragment większego dzieła, które składa się z około dziesięciu tysięcy przepowiedni opartych na wnioskowaniu dedukcyjnym: „Gdy Księżyc wschodzi częściowo zaćmiony, a prawy róg jego sierpa jest zamglony, podczas gdy lewy jest wyraźnie widoczny, przez trzy lata spodziewaj się zastoju gospodarczego kraju". Czy dalej: „Jeśli w miesiącu Nisan (marzec - kwiecień, pierwszy miesiąc roku mezopotamskiego) nastąpi zaćmienie Słońca, w roku tym będziesz świadkiem śmierci króla") Jean Bottero, Astrology was bom inMesopotamia, in initiation to the Ancient Hast, published by Seuil, 1992). Tekst z innej tabliczki, napisany przez asyryjskiego astrologa dla As-surbanipala w połowie VII wieku p.n.e., brzmi: „Czternastego dnia tego miesiąca nastąpi zaćmienie Księżyca. Wróży nieszczęście naszym sąsiadom, a powodzenie Waszej Wysokości".
Musimy odróżnić zaćmienie Księżyca, które ma miejsce wtedy, gdy Ziemia znajduje się pomiędzy położonymi dokładnie naprzeciwko siebie Księżycem a Słońcem, a więc podczas pełni, i rzucany przez Słońce cień Ziemi zasłania przed nami Księżyc, od zjawiska, które mylnie nazywamy zaćmieniem Słońca. Zaćmienie Słońca jest w rzeczywistości przysłonięciem Słońca przez Księżyc, który podczas nowiu znajduje się między Ziemią a Słońcem: cień Księżyca przechodzącego przed Słońcem przysłania Słońce z punktu widzenia Ziemi. Zaćmienie Księżyca i zasłonięcie Słońca należy więc interpretować pod dwoma odmiennymi kątami:
1. Obliczając i rysując horariusz dla chwili zaćmienia Słońca lub Księżyca, na podstawie którego można tworzyć prognozy zjawisk w danym kraju.
2. Obserwując obszar horoskopu urodzeniowego. na którym dojdzie do zaćmienia Słońca lub Księżyca: jeśli zaćmienie będzie miało miejsce na którymś z wrażliwych punktów horoskopu, na przykład w ścisłej koniunkcji lub w odległości dwóch, trzech stopni od planety, punktu umownego lub szczytu Domu narożnego, wówczas bez wątpienia wpłynie to na dalsze losy właściciela horoskopu. Naturalnie, należy również wziąć pod uwagę położenie tranzytujących planet w chwili zaćmienia.
Dodatkowo powinniśmy odróżniać zaćmienia częściowe od całkowitych; wpływ tych ostatnich jest bowiem o wiele poważniejszy.

Przykładowa interpretacja zaćmienia Słońca w horoskopie urodzeniowym

   

Przeprowadzimy ją na przykładzie całkowitego zaćmienia Słońca, które miało miejsce 26 lutego 1998 roku w 7°55' znaku Ryb. W naszym horoskopie punkt ten leży w odległości niespełna 2° od MC. Zaćmienie będzie miało znaczący wpływ na pozycję społeczną danej osoby, co dodatkowo potwierdza tranzyt Plutona w 8° Strzelca przez Szósty Dom horoskopu urodzeniowego - który jest Domem codziennego życia, zajęć i pracy - tworzącego kwadraturę do wierzchołka Dziesiątego Domu, czyli MC . Możemy wywnioskować, że życie zawodowe i społeczne danej osoby ulegnie „zaćmieniu" w nadchodzących tygodniach i miesiącach, a więc w obszarze tym dojdzie do nieuniknionych zmian.