Astrologia hebrajska - znak Lwa

[Obcy]

Astrologia hebrajska

Teth i znak Lwa

   

Typowe dla znaku Lwa światło dąży do skupiania się i jednoczenia, podobnie, jak pierwsza komórka, z której powstało wszelkie życie, czyli teth. Taka jest analogia między piątym znakiem zodiaku a dziewiątą literą-liczbą kodu kabalistycznego

W używanym przez nas alfabecie przejętym - z niewielkimi wyjątkami - z łaciny, każda lite ra jest symbolem, który, sam w sobie, niewiele znaczy. Zwykle potrzebna jest zbitka kilku znaków, by uzyskać pewien sens. Natomiast w alfabecie hebrajskim każda litera posiada specyficzne znaczenie, a tym samym odpowiada słowu złożonemu z kilku zgłosek. Kiedy nazywamy jakąś planetę przy użyciu liter-liczb ko du kabalistycznego, nie tylko opisujemy ją, ale również odnosimy się do jej kształtu, jej natury, znaczenia i roli, jaką odgrywa. Jako przykład weźmy Saturna. Te siedem liter naszego alfabetu, rozpatrywanych oddzielnie, znaczy niewiele. Równie dobrze mogą współtworzyć słowa o innym znaczeniu, nie wymagając od nas specjalnego łamania umysłu. W alfabecie hebrajskim sytuacja przedstawia się zupełnie odmiennie. Saturn nazywa się Szabatai i składa się z czterech liter, które są również liczbami, z których każda ma odrębne znaczenie, niezmienne, nawet gdy wchodzi w skład innego wyrazu. Szabatai to Szin-Beth-Taw-Jod. co w przełożeniu na liczby brzmi: 300-2-400-10.
Zestawienie tych czterech liczb-liter ma sens głębszy, bardziej subtelny i dalekosiężny, niż zwykła nazwa planety, taka jaką znamy. Wyjaśnienie tego, co symbolizuje, wymaga sporej wiedzy i licznych komentarzy.
Zważywszy na to, że Saturn leży poza bezpośrednim zasięgiem naszego wzroku, czy dotyku, musimy przywołać całą naszą pomysłowość i wyobraźnię po to, by zrozumieć i wyczuć, co oznacza i jak powinniśmy go interpretować w świetle astrologii.
Saturn w równym stopniu jest bowiem planetą, bytem należącym do świata fizycznego, widzialnym i wykrywalnym za pomocą teleskopów i satelitów; jak i symbolem władzy i dojrzałości, mądrości, zdolności rozróżniania. W pewnym sensie jest on, z naszego punktu widzenia, zarówno konkretny i fizyczny, jak i abstrakcyjny i metafizyczny. Słowo „Saturn" nie udziela informacji, czy chodzi o planetę fizyczną, czy symboliczną, czy jedną i drugą, czy choćby o mitologicznego boga Rzymian, pochodzącego od greckiego Kronosa, natomiast Szabatai nie tylko określa Saturna jako planetę, ale również oddaje jego mistyczną stronę za pomocą czterech liter i czterech liczb, składających się na nazwy, co pomaga nam zrozumieć jego treść i znaczenie.

czym jest teth?

Teth można uznać za mistyczny pierwiastek żeński lub pierwszą komórkę, pojawienie się życia na Ziemi, od którego wszelkie życie bierze swój kształt i rozwija na niezliczoną ilość sposobów;
Innymi słowy, teth symbolizuje archetyp pierwszej kobiety, która zrodziła Chamah, czyli Słońce, które z kolei czyni możliwym wszelkie życie na Ziemi, a także obdarza świadomością. W świetle wielu znanych nam kosmogonii Matka - Ziemia, inaczej - Wielka Bogini, stworzyła świat z własnej materii, dając tym samym życie niebiosom, gwiazdom, planetom i Słońcu. Słońce, planeta dnia, stało się dzięki temu niezależnym dawcą życia, władcą niebios i panem światła. Jak jednak wszyscy wiemy, Słońce, oprócz podgrzewania Ziemi, co umożliwia kiełkowanie, kwitnienie i dojrzewanie, potrafi również niszczyć swym żarem, wypalać wszelkie formy życia, wysuszać ziemię, zamieniając ją w pustynię. Człowiek więc musi chronić się przed Słońcem w zenicie. To właśnie jest jednym ze znaczeń teth: dach nad głową, kapelusz, tarcza, wszystko, co daje człowiekowi schronienie bezpieczeństwo. Reasumując można powiedzieć, że w teth odnajdujemy symbole mistycznego pierwiastka żeńskiego, dawcy wszelkiego życia, niepodzielnej komórki, zawierającej w sobie wszelkie potencjalne formy życia, wsparcia potrzebnego człowiekowi, by mógł zmierzyć się z niebezpieczeństwem, jakie niesie z sobą istnienie, w spokoju oddać się refleksji nad własnym miejscem w świecie, gdyż światło dzieli się na zewnętrzne i wewnętrzne.

teth i znak lwa

Bez względu na to, czy chodzi o światło zewnętrzne, czy wewnętrzne, znajdujemy się w świetlistym świecie Lwa. który - na podobieństwo pierwotnej komórki, zawierającej wszelkie możliwe i wyobrażanie formy życia jakie kiedykolwiek pojawią się na Ziemi - pragnie skupiać, łączyć i objąć wszelkie ziemskie istnienia. Z naszych doświadczeń wynika, że ludzie urodzeni w znaku Lwa. czyli porze roku, gdy Ziemia hojnie rozdaje swoje bogactwa, skłonni są sądzić, że świat należy do nich. Rodzą się z przeświadczeniem, że nie ma dla nich rzeczy niemożliwych, że wszystko im wolno i nikt im niczego nie odmówi. Tego rodzaju zaborczy stosunek do świata materialnego nieuchronnie prowadzi do głębszego, bardziej fundamentalnego i ważnego odkrycia, jakim jest odkrycie świadomości. Od tej chwili człowiek ten dąży do samokontroli, która pomaga mu odnaleźć harmonię duchową i rozwinąć jasność umysłu. Jest to już pewna świadomość, choć niezupełnie świadomość własnej tożsamości.
Świadomość wydobywa się na światło dzienne. Nie jest jeszcze silna. Aby ją wzmocnić, powinniśmy ją chronić duchową tarczą, jakiej dostarcza inteligencja i umysł, a którą poznamy w następnym znaku zodiaku, znaku Panny, związanym z literą jod, dziesiąta literą-liczbą kabały.