Astrologia hebrajska - Kaf i Słońce

[Obcy]

Astrologia hebrajska

Kaf i Słońce

   

Instynktowna wola. która astrologia przypisuje Słońcu, to boska energia upływająca przez punkty umieszczone na wewnętrznej stronie dłoni. Po hebrajska nazywają się one kaf.

Zasady i podstawy astrologii hebrajskiej, rozumiane do słownie, dotyczą świata, którego realność wyznaczają kombinacje ma tematyczne liczb będących zarazem li terami. Inaczej mówiąc, w myśl owego unikalne-go podejścia, rzeczywistość można opisać równaniami, które są jednocześnie słowami. W systemie tym cyfry nie są jedynie ilościowymi wyznacznikami, lecz posiadają formę wartość, są wręcz żywe, namacalne, realne W kodzie kabalistycznym słowa mają wartość liczbową, wiążą się też z mitycznymi postaciami i opowieściami, które mają głębsze znaczenie symboliczne.

związki między słowami, liczbami a bohaterami biblijnymi

Posłużymy się przykładem - często opisywanego na tych łamach - Słońca, wychodząc od jego kabalistycznej nazwy i liczby, których znaczenia spróbujemy dociec. Jeśli potrzebujemy dowodów na pokrewieństwo kultury sumeryjskiej i żydowskiej, wystarczy porównać pewne słowa, symbole, obrzędy, które przetrwały poprzez stulecia czy wręcz tysiąclecia i stały się podstawą wielkiej tradycji hebrajskiej - w przeciwieństwie do imponującej w owych czasach cywilizacji babilońskiej, która w pewnym punkcie swej historii nie potrafiła się przystosować i zaginęła w mrokach dziejów z całym dorobkiem kultury mezopotamskiej. Postarajmy się poznać źródła, z których czerpali Hebrajczycy, a także istotę tego. w jaki sposób udało im się zachować i kontynuować wiedzę, naukę i interpretację świata oraz rzeczywistości zaskakująco rozwinięte i wyrafinowane. Pora więc uznać, że nasz światopogląd widzenie świata", czy-i jego poznawanie, badanie i analizowanie - nie jest jedyny z możliwych: ogląd rzeczywistości przez naszych przodków może okazać się dla nas bardzo interesujący, o ile starczy nam, pokory, by przyjąć ich optykę. Wracając do Słońca - w języku akkadyjskim jego nazwa brzmiała Szamasz, po hebrajsku - Hamah, jak U? również Szemesz. Szimszon, ..Słoneczko", to nic innego, jak słynny Samson z opowieści biblijnej. Biblijnego herosa wyróżniała nadzwyczajna siła - pokonał przecież lwa gołymi rękami: „A gdy zbliżał się do winnic Timny, lew młody rycząc wyszedł mu naprzeciw. Wtedy zstąpił na niego duch Jahwe i gołymi rękami Samson rozerwał lwa w strzępy, jakby był koźlęciem" (Księga Sędziów 14, 5-6). Aby zrozumieć analogie między jedenastą lite-rą-liczbą kodu kabalistycznego i jedenastą kartą Arkanów Tarota, wystarczy przyjrzeć się nazwie arkanu. „Moc" i jego ilustracji przedstawiającej postać, nie wiadomo, czy męską, czy kobiecą, która panuje nad lwem lub obłaskawia go, trzymając za paszczę.

czym jest kaf?

Litera ta, jak wszystkie litery alfabetu hebrajskiego, jest również liczbą i oznacza zagłębienie dłoni. Symbolizuje przyjmowanie, otrzymywanie, a także branie, chwytanie, posiadanie. Mamy więc do czynienia z siłą fizyczną, która oddziaływa na świat materialny. We wgłębieniu dłoni znajduje się też punkt otwarcia i przyjmowania, przez który swobodnie przepływają energie niebiańskie i ziemskie. Według starożytnej tradycji, której źródła wydają się być uniwersalne, człowiek jest wytworem Ziemi, został wypalony z gliny, jednak wypalał go boski ogień Niebios. Ów ożywczy ogień w każdej chwili może się wzniecić, zapłonąć we wnętrzu ludzkiej dłoni, o czym wiedzieli od zarania dziejów szamani, a także mistycy chrześcijańscy europejskiego średniowiecza.

kaf a słońce

Owa siła fizyczna - czy raczej boska energia - którą człowiek dysponuje, najczęściej znajduje ujście, wcielając się w instynktowną wolę. sztandarowy atrybut astrologicznego Słońca. Wola ta zawiera w sobie wszelką moc objawionego istnienia, dlatego osobowość poszczególnych ludzi definiujemy poprzez położenie ich urodzeniowego Słońca. Słońce symbolizuje świadomość człowieka, jego siłę fizyczną w równym stopniu, co siłę duchową, która niepostrzeżenie zastępuje swą poprzedniczkę inteligencją, wiarą, dobrocią. Tak samo jak Ziemia, człowiek otrzymuje od Słońca światło i życie. I jak Słońce powinien oświecać wszystkich, dawać przykład, być dla każdego jednakowo dostępny, okazywać szczodrość i dobroć. Kaf. otwarta dłoń. jest zdecydowana, aby przyjmować, jednak kieruje nią również chęć chwytania, brania, a więc - pojmowania. Stąd wniosek, że receptywność. czyli gotowość przyjmowania, jest, z racji związków kaf ze Słońcem, najwyższym wyrazem woli. odruchem człowieka, który mistrzowsko panuje nad sobą.
Z tego punktu widzenia im szerzej otwarta i gotowa do przyjmowania jest dłoń, tym więcej człowiek może wziąć, skorzystać i pojąć, tym bardziej wyrażać swoją wolę.