Anioły kabały

[Aga]

Od zarania dziejów człowiek poszukiwał odpowiedzi na nurtujęce go pytania, które dotyczą podstawowych kwestii życia. Zadaje sie pytania: Kim jestem? Na czym polega sens mojego istnienia? Czy istnieję po śmierci? Kim jest Bóg? Poszukiwania te wytyczały kierunek duchowego rozwoju człowieka na przestrzeni wieków, uzależniony od wszakże od towarzyszącego mu światopoglądu, religii, czy też miejsca urodzenia. Powstawały mniej lub bardziej skomplikowane systemy postrzegania świata, oraz związków z wszechświatem. Niewątpliwie do najbardziej znanych należą tajemne doktryny Wschodu, w tym filozofii hinduskiej, buddyzmu i mistyki tybetańskiej. Nadal pewnym nimbem tajemniczości owiana jest wiedza tajemna Zachodu z jej hermetyzmem, sufizmem czy też Kabałą. Ta ostatnia jest stosunkowo najmniej znana, co poniekąd wynika z faktu, iż jest ezoterycznym i mistycznym obliczem judaizmu, odwiecznym nauczaniem o przymiotach Boga, naturze Wszech świata oraz przeznaczeniu człowieka, wyrażonych w religijnej terminologii judaizmu.
Hebrajska tradycja mistyczna, określana pierwotnie jako ukryta madrość
(hochmah nistrarah), znana następnie jako Kabała, która opiera się na metafizyce emanacji. Jednak czym Kabała?
Kabała, osłonięta nimbem tajemniczości, jest przede wszystkim
ezoteryzmem w tym sensie, iż bywa przekazywana jedynie niewielkiej liczbie wtajemniczonych. Ten aspekt nigdy całkowicie nie zaniknął, nawet wtedy, kiedy zaczęto stopniowo spisywać, a następnie publikować dzieła kabalistyczne. Jednak kryterium to nie wystarcza do scharakteryzowania jej ezoteryzmu. W średniowieczu istniał również ezoteryzm czysto filozoficzny. Kabała jest ezoteryzmem również dlatego, że porusza najgłębiej ukryte oraz najistotniejsze tematy dotyczące człowieka, świata i Boga. W pewnym momencie stała się nawet
teozofią, opisem tajemnic ukrytego życia Boga w jego relacji do życia człowieka, jak i do całego stworzenia, wykorzystując wszelkie możliwe zasoby metafor i symboli.
Kabały naczelne znaczenia ma kwestia przekazu. Otóż może ona być przekazywana jedynie wybranym, nie jest bowiem przeznaczona dla ogółu, dla przeciętnych śmiertelników. Stąd wywodzi się złożoność opisu
Kabały, jej hermetyczny język znany jedynie jest dla wtajemniczonych.

Początki Kabały nikną w pomroce dziejów, bowiem jej wiedza była przekazywana ustnie i pisemnie. Pierwsza księga Kabały Tajny Anioł(Raziel ha-Malach) została napisana przez Adama, otrzymawszy wiedzę bezpośrednio z góry, a nie poprzez nauki oraz wysiłek woli. Pierwszym znanym kabalista, który sam pojął Stwórcę, był praojciec Abraham, który postawił przed sobą zagadnienie sensu życia i był zaszczycony odkryciem się Stwórcy, wyższego świata. Zebraną przez siebie wiedzę i metodykę jej otrzymywania przekazał ustnie następnym
pokoleniom w księdze Sefer Jecira. Pełnię ówczesnej wiedzy przedstawił
w dokładny sposób Mojżesz w Torze. Kabała rozwijała się również po napisaniu Pięcioksięgu Mojżeszowego.

źródło: Anioły Kabały, Dariusz Cecuda

[Trina7]