Fazy Księżyca

[jasminum]

Pierwsza faza, w której Księżyc pozostaje od nowiu aż po pełnię Księżyca i trwa około dwóch tygodni.
Księżyc wzrastający
Podczas tej fazy Księżyca poleca się czynić praktyki magiczne związane ze wzrostem, ekspansją, pomnażaniem, otrzymywaniem, potęgowaniem siły i nasilania różnych zjawisk, jak np. miłość, dostatek, zdrowie. Jeśli podczas nowiu zostały rozpoczęte jakieś magiczne działania, można je wzmocnić w tym okresie. A oto, jakie praktyki poleca się czynić w tym czasie:
Rozwój wszelkiego rodzaju, czary miłosne, zdobywanie dostatku, zwiększenie mądrości, zdobywania wiedzy, wspomaganie procesu nauki, przywoływanie natchnienia, pobudzenie twórczości artystycznej, kupno nieruchomości, czary ochronne, osąd, podróże, postępy w karierze, powodzenie, stymulacja seksualności, zwiększenie pragnienia, namiętności, przybieranie na wadze, zawiązywanie więzów przyjaźni, rytuały płodności, zwiększanie mocy, siły, spełnianie życzeń, przyciąganie szczęścia, uzdrawianie, dywinacja, wzrost energii, zaklęcia dotyczące uprawy roślin, zaklinanie pogody, zdobywanie rzeczy materialnych, realizacja celów, związki partnerskie uczuciowe jak i spółki handlowe.

Podczas pełni Księżyca rytuały mają największą moc. Energia pełni Księżyca wzmacnia siły psychiczne, dlatego też jest to czas odpowiedni do zaklęć i rytuałów wzmacniających zdolności umysłowe, wywoływania snów dających wgląd w przyszłość. Pełnię Księżyca poleca się także jako porę zaklęć związanych ze zmysłowością, namiętnością a także kreatywnością i kształceniem. Energia pełni Księżyca przyspiesza znacznie realizację Twojego życzenia, więc warto ją wykorzystać.

Pełnia Księżyca, tak jak i nów, posiada wyraźny okres "przed" i "po", zmianę energii. Warto wiedzieć, że moc pełni jest tak duża, że rytuał odprawiony wieczorem, a nie o godzinie kulminacyjnej, (czyli godzinie, w której pojawia się pełnia, może to być także np. w dzień), będzie także naładowany silną mocą.Praktyki polecane podczas pełni Księżyca: czary miłosne, przyciąganie domowego szczęścia, wzbudzanie i wzmacnianie intuicji, zwiększenie mądrości, przywołanie natchnienia, osądy, porozumiewanie się, prorocze sny, rytuały płodności, rozwijanie i wzmacnianie sił umysłowych, spełnianie życzeń, pomoc w nauce, przyciąganie szczęścia, transformacje, pobudzenie twórczości artystycznej, magia zdrowia i urody, dywinacja, zaklinanie, zdobywanie, zmiana kształtu, związki.

Księżyc ubywający
Jest to czas od pełni do nowiu. Czas ten poleca się na czynienie magii, mającej na celu pozbycie się czegoś, doprowadzenie czegoś do końca, odwracania zaklęć, zmniejszanie, niszczenie i przepędzanie takich zjawisk, jak choroby, nałogi, problemy. Praktyki polecane do wykonania podczas ubywającego księżyca: egzorcyzmy, złamanie klątwy, odpędzanie koszmarów sennych, pozbycie się nałogów, odpędzanie wszelkich negatywnych energii, odwrócenie niepowodzenia, odwrócenie nieszczęścia przynoszonego przez osobę lub przedmiot, oczyszczenie relacji, zakończenie wojny, wyzbycie się wrogości, przezwyciężanie problemów, lęku, tracenie na wadze, uwolnienie się od czegoś, odwracanie zaklęć np. miłosnych, zerwanie ze złymi nawykami.

Faza ubywającego Księżyca to czas magii destrukcyjnej, jednak nie utożsamiajmy go z magią negatywną, gdyż np. pozbycie się choroby czy zerwanie z nałogiem jest jak najbardziej pozytywną czynnością. Jeśli ktoś wymaga przytemperowania, zagraża Ci etc., staraj się, pamiętając o sadzie "Czyń, co chcesz, dopóki nie krzywdzisz tym innych", skierować swe magiczne działania raczej na swoją ochronę, przyciągnięcie do siebie pozytywnej, ochronnej energii i szczęścia, niż kierować moc przeciw komuś. Bowiem jeśli uczynisz coś przeciw komuś, to przekleństwo obróci się przeciw Tobie zgodnie z Prawem Przyczyny i Skutku.

autor nieznany z sieci

[Obcy]

Fazy Księżyca

Księżyc jest dla astrologa niezrównanym źródłem informacji dzięki swoim czterem fazom głównym, ośmiu przejściowym i dwudziestu ośmiu stacjom w zodiaku.

   

Oddziaływanie Księżyca na pływy jest powszechnie znane. Lecz czy naprawdę wiadomo o co tu chodzi? Rytm i wielkość pły wów zależy od dziennych pozycji Słońca, Księżyca i Ziemi względem siebie. Cy-kliczność ta jest wymie-rzalna i związana z innymi zjawiskami przyrodniczymi. Dlaczego ta sama prawidłowość nie miałaby dotyczyć wszystkich planet, bez względu na ich odległość od Ziemi?
Uważa się, że astrologia to nauka o oddziaływaniu gwiazd na losy ludzi. W przeszłości pogląd ten doprowadził do powiązania ziemskiego źródła światła - Słońca i odbijającego jego promienie - Księżyca z innymi planetami. Ryło to równoczesne z odkryciem systemu heliocentrycznego, w którym Słońce jest centrum układu planetarnego, a planety krążą wokół niego. Powyższa idea narodziła się w umysłach astrologów i astronomów epoki renesansu - Kopernika, Tycho de Brahe, Keplera i Galileusza, i wywołała rozłam między astrologami i astronomami. Współcześni astronomowie zaprzeczają tezie, że planety mają na nas jakikolwiek wpływ.
Należałoby tu podkreślić, że dawni kapłani-astrolodzy, opisując ruchy ciał niebieskich w obrębie zodiaku, nigdy nie używali słowa „oddziaływanie", lecz „zbieg okoliczności" lub „podobieństwo" pomiędzy pewnymi zjawiskami niebiańskimi i ziemskimi. W okresie renesansu niektórzy uczeni tak byli zafascynowani starożytnymi cywilizacjami, że próbowali powrócić do korzeni. Tendencja ta była jednak dość powierzchowna i zrodziła wiele przekłamań, które przetrwały do dziś.
Astrolog powinien rozróżniać fizyczne oddziaływanie Słońca i Księżyca na pewne zjawiska naturalne od symbolicznej wymowy gwiazd. W odniesieniu do Księżyca powinniśmy więc pamiętać o obu możliwych podejściach.

FAZY KSIĘŻYCA

Astrolog dzieli fazy Księżyca na trzy grupy:
1, Cztery główne: nów. pierwsza kwadra, pełnia i ostatnia kwadra.
2. Osiem faz przejściowych: nów, sierp, pierwsza kwadra, wypukły, pełnia, zanikający, ostatnia kwadra i śladowy.
3. Dwadzieścia osiem stacji Księżyca odpowiadających dwudziestu ośmiu fazom cyklu księżycowego, który jest pełnym obiegiem Księżyca wokół Ziemi. W tym rozdziale skupimy się na astrologicznych i astronomicznych charakterystykach czterech faz głównych.

NÓW

W terminologii astronomicznej nów to okres, w którym Księżyc wschodzi i zachodzi w tym samym czasie co Słońce. Te dwa ciała niebieskie znajdują się wtedy w jednakowym położeniu względem Ziemi.
Zjawisko zaćmienia Słońca zawsze pojawia się w nowiu, gdy Księżyc i Słońce na krótką chwilę znajdą się na jednej linii z Ziemią - Księżyc jest ustawiony pomiędzy Słońcem a Ziemią. Oświetlana przez Słońce strona Księżyca staje się całkowicie niewidoczna z Ziemi,
W terminologii astrologicznej nów oznacza, że zarówno Słońce, jak i Księżyc znajdują się w tym samym stopniu zodiaku, a więc i w tym samym znaku. Wyobraźmy sobie, na przykład, że w okresie nowiu Słońce położone jest w 8 stopniu znaku Barana - pozycja Księżyca będzie taka sama. Mówimy wtedy, że Słońce i Księżyc znajdują się w koniunkcji.

PIERWSZA KWADRA

Astronomicznie pierwsza kwadra występuje 7 dni po nowiu. Zależnie od pory roku różnica czasu pomiędzy Słońcem i Księżycem wynosi od 6 do 12 godzin, to znaczy, że Księżyc wschodzi i zachodzi od 6 do 12 godzin po wschodzie lub zachodzie Słońca. Z Ziemi wygląda jak narastający z prawej do lewej strony sierp, podobny do dużej litery D (od: Dopełnia).
Astrologiczne zdarza się to wtedy, gdy Słońce i Księżyc tworzą wewnątrz zodiaku między sobą kąt 90°, przy czym Księżyc zawsze poprzedza Słońce. Nawiązując do naszego poprzedniego przykładu, jeżeli Słońce znajduje się w 15 stopniu w znaku Barana (Słońce przechodzi w zodiaku jeden stopień w ciągu dnia), to Księżyc jest w tym czasie w 15 stopniu w znaku Raka. Mówimy, że Słońce i Księżyc tworzą kwadraturę.

PEŁNIA

Astronomicznie występuje 14 dni po nowiu, czyli w dniu, kiedy Księżyc zachodzi w tym samym czasie, gdy Słońce wschodzi i odwrotnie. Zaćmienie
Księżyca występuje wtedy gdy w czasie pełni wszystkie trzy ciała ustawiają się w jednej linii i Ziemia rzuca cień na oświetloną stronę swego satelity. Podczas pełni z Ziemi widać całą, skąpaną w Słońcu, jasną stronę Księżyca.
Z astrologicznego punktu widzenia z pełnią mamy do czynienia wtedy, gdy Słońce i Księżyc tworzą wewnątrz zodiaku kąt 180°, czyli znajdują się w znakach przeciwnych. Kontynuując nasz przykład, jeżeli Słońce znajduje się w 22 stopniu znaku Barana, to Księżyc jest w tym czasie w 22 stopniu znaku Wagi. Mówimy, że Słońce i Księżyc są w opozycji.

OSTATNIA KWADRA

Astronomicznie wstępuje 21 dni po nowiu. Różnica czasu pomiędzy Słońcem i Księżycem jest taka sama. jak w pierwszej kwadrze. Patrząc z Ziemi widzimy, że Księżyca ubywa, oświetlony sierp zmniejsza się i kształtem przypomina dużą literę C (od: Cofa).
Astrologiczne mamy do czynienia z ostatnią kwadrą, gdy Słońce i Księżyc znowu tworzą w obrębie zodiaku kąt 90°, podobnie jak w pierwszej kwadrze. W tej fazie jednak Słońce wyprzedza Księżyc. I tak na przykład, jeżeli Słońce znajduje się w 29 stopniu znaku Barana, to Księżyc jest w 29 stopniu znaku Koziorożca. Słońce i Księżyc tworzą ponownie kwadraturę.