Numerologia - Liczby Niezależności 22

[Obcy]

Interpretacja Liczb Niezależności
Liczby 22

LICZBA NIEZALEŻNOŚCI 22

Niewątpliwie mamy do czynienia z ambitną, pełną godności, wysoko rozwiniętą jednostką, dla której poszukiwanie niezależności graniczy z obsesją. Dwudziestka Dwójka widzi siebie wyłącznie jako istotę wolną.

AUTONOMIA

Nieczęsto zdarza się, by dzieciństwo i młodość Dwudziestki Dwójki upłynęły bez konfliktu z dominującym dorosłym. Jeżeli czyjaś silna osobowość odcisnęła się mocno na Dwudziestce Dwójce, wiele lat musi upłynąć, nim otrząśnie się z tego wpływu. Równie rzadko zdarza się, by jej dojrzewanie odbyło się bez kryzysu, niewątpliwie uzdrawiającego i potrzebnego, niemniej bolesnego i pełnego wstrząsów, w trakcie którego dochodzi do uniezależnienia się od korzeni. Na ogół ma miejsce sytuacja z gruntu odwrotna, w której Dwudziestka Dwójka bardzo wcześnie, z najrozmaitszych powodów, zostaje obarczona ciężkimi obowiązkami i zmuszona do przedwczesnej dojrzałości. Tak czy owak, okoliczności życiowe sprawiają, że musi ona albo walczyć o niezależność, albo wymusić jej wczesne uzyskanie.

NIEZALEŻNOŚĆ MYŚLENIA

Niezależność myślenia to druga natura Dwudziestki Dwójki, inaczej mówiąc, jej najprostszy, spontaniczny sposób wyrażania osobowości. Dwudziestka Dwójka uzyskuje suwerenność czy chce tego, czy nie. jednak nie staje się przez to ani konformistyczna. ani służalcza. Bardzo wcześnie zwraca na siebie uwagę oryginalnością pomysłów, biegłością. nie kiedy drażniącą, w żonglowaniu pojęciami, przewartościowywaniu idei. relatywizowaniu sytuacji czy interpretowaniu ich na swoją korzyść z zaskakującą łatwością. Dwudziestka Dwójka, bez najmniejszego wysiłku, myśli i żyje inaczej niż reszta świata, obala zastany porządek, konwenanse, unika utartych szlaków, posiada łatwość szokowania i wychodzenia poza nawias społeczeństwa.

WOLNOŚĆ WEWNĘTRZNA

O ile jednak jej niezależność myślenia nie ulega wątpliwości, o tyle brak jej wolności zewnętrznej, gdyż czuje potrzebę solidaryzowania się z bliźnimi, kultywowania licznych związków, przebywania w tłumie, uczestniczenia w kolektywnych przedsięwzięciach. Jest to tylko jeden z wielu paradoksów Dwudziestki Dwójki, której niezależność czy wręcz buntowniczość idą w parze z niezdolnością do wykonania czegokolwiek bez zachęty, aprobaty, czy wręcz wsparcia bliźnich.