Runy - Pochodzenie i historia

[Obcy]

Pochodzenie i historia run

Symbole run pochodzą z alfabetu celtyckiego. Ich magia i właściwości przewidywania
przyszłości nie są obce naszej kulturze.

Staroskandynawskie i germańskie plemiona wsławiły się wojowniczością. Któż nie słyszał o wikingach i Nor-manach? Wojenne akty tych wielkich żeglarzy i handlarzy z VIII-XI wieku przeszły do legendy. Żeglowali po morzach Północy, skolonizowali Szetlandy, północną Szkocję, okolice Dublina, Islandię i część Grenlandii, a historycy przypuszczają, że osiągnęli nawet wybrzeże Labradoru w Ameryce Północnej. Zapisali się na trwałe w naszej pamięci także dzięki swoim legendom i podaniom, bogom, bohaterom, podbojom i eposom.
Wikingowie mogą rozpalić naszą wyobraźnię, ale sami są tylko gałęziami drzewa, którego korzenie sięgają znacznie głębiej, są starsze i bardziej skomplikowane.

MITY, LEGENDY O POWSTANIU RUN

Drzewo Igdrasil (Yggdrasill) znane jest jako drzewo kosmiczne, serce germańsko-celtyckiej mitologii. Legenda mówi, że ma ono trzy gigantyczne korzenie: jeden zmierza w dół do świata bogów, drugi do świata lodowych gigantów, którzy żyli na Ziemi przed stworzeniem człowieka, a trzeci - do Królestwa Zmarłych. Ogromne konary obejmują cały świat i sięgają nieba. W pobliżu trzech korzeni biją trzy źródła i każde ma magiczną moc. Trzecie źródło ma moc wytwarzania i regeneracji całego życia. Legenda mówi, że jeżeli kobieta napije się lub wykąpie w źródle, stanie się brzemienna. Niedaleko drugiego korzenia znajduje się źródło zrozumienia, wiedzy i mądrości. Ten, klo go spróbuje, zaspokoi swoje pragnienia. Na koniec, obok pierwszego korzenia jest święte źródło przeznaczenia, absolutnej wiedzy o przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, o ludziach i bogach. Strzegą go Norny, bóstwa często przedstawiane jako prządki, niepodobne jednak do greckich Mojr i rzymskich Parek. Igdrasil jest jesionem poświęconym w germańskiej mitologii Wotanowi i Odynowi. To właśnie w legendzie związanej z Odynem i Igdrasil można odnaleźć początki run. Odyn, po wielu próbach osiągnięcia wyższej wiedzy, która pozwoliłaby mu władać losem ludzi i bogów, oślepił się i poświęcił, wisząc na świętym drzewie przez dziewięć dni i nocy bez jedzenia i picia. Po tym czasie otrzymał runy, tajemny język świata, który umożliwił mu odzyskanie wzroku, jednak Odyn nie mógł już widzieć rzeczy tak, jak je widział przedtem stał się wizjonerem.

   

Igdrasil, wielki jesion

ALFABET RUNICZNY

Wracając do bardziej przyziemnego aspektu sprawy, wiemy dzisiaj, że symbole runiczne przedstawione na kamieniach inspirowane są alfabetem Celtów. Celtowie należeli do ludów indoeuropejskich, którzy żyli około 1500 lat p.n.e. w środkowej Europie w dorzeczu Renu. W późniejszym okresie, pomiędzy latami 1200 a 700 p.n.e. plemiona celtyckie najechały na Albion. Kultura Celtów w swym rozkwicie była współczesna greckiej, sięgała wpływem daleko, aż do granic włoskich, a swoje wielkie panowanie w Europie utrzymała do XII wieku, to jest przez ponad 2500 lat! Nawet dzisiaj potomkowie Celtów w Bretanii, Szkocji, Walii i Irlandii podtrzymują pamięć o nich. jednakże to na terenie północnych Włoch odnaleziono ślady alfabetu celtyckiego, używanego w VI wieku p.n.e. Współczesne symbole runiczne stosowane do przepowiadania przyszłości są bardzo zbliżone, a w niektórych przypadkach identyczne z literami tego alfabetu. Symbole run odpowiadają leż literom-liczbom alfabetu hebrajskiego, tworzącym sekretny kod kabały i z których wywodzą się Wielkie Arkana Tarota. Również można je porównać do diagramów i heksagramów I-Ching.jak z tego wynika, we wszystkich przypadkach można zauważyć, że pierwotnie bez względu na to, z jakiej kultury się wywodziły litery alfabetu pełniły funkcję nie tylko praktyczną, lecz także służyły do celów magicznych, religijnych, czarów i wróżb. W formie amuletów i talizmanów runy przynosiły szczęście i dobrobyt, pomagały w miłości i narodzinach dziecka. Stosowano je nawet przy uzdrawianiu, ratowaniu ludności przed plagami, szczególnie przed uderzeniami piorunów i chorobami. Symbole runiczne często znajdowano na broni i tarczach wikingów, ponieważ uważali oni, że wzmagają męstwo wojownika i pomagają zwyciężyć wrogów.

RUNY DZISIAJ

W dzisiejszych czasach runy ponownie cieszą się zainteresowaniem. Alfabet celtycki, zachowany na kamieniach runicznych, jest częścią kulturowego dziedzictwa europejskiego. Mistrzowie run, którzy rzeźbili i odczytywali symbole, byli szanowanymi członkami społeczeństwa. W języku staroskandynawskim wyraz „runy" może być przetłumaczony jako „tajemne pismo", zaś poznanie run dzisiaj daje nam wnikliwą metodę stawiania pytań o nasze życie, działania i ich konsekwencje. W procesie odkrywania run powracamy do korzeni, a w szczególności - odnajdujemy źródło naszego przeznaczenia, które wypływa spod drzewa świata Igdrasil.

[Ulf]

Runy nie maja absolutnie NIC wspolnego z "alfabetem celtyckim"...
Nie wiem skad wziales pomysl na swoje posty - ale proponowalbym jednak zmienic zrodla z ktorych korzystasz.
Ogham a runy to dwie rozne bajki ... z dwu roznych kregow kulturowych.

Chcesz sie dowiedziec czegos o historii run i dywinacji runicznej?
To zajrzyj tutaj: http://www.asatru.pl/run_podst.html

[Szepcząca]

A fakt, to dwa rózne systemy.

Ruiny w dzisiejszej postaci, z jakich najczęściej się korzysta to głownie runy germańśkie. Ale wiele osób korzysta jeszcze z angielskich i islandzkich. Nie róznią się od siebie aż tak bardzo, natomiast interpretacja pieśni runicznych staronordyckich, staroislandzkich i staroangielskich jest głónym źródłem obecnej wiedzy o znaczeniu i interpretacji run.


Trudno tutaj też mówić o inspiracji alfabetem celtyckim, bo według legendy runy dał nam Odyn, a to w końcu Bóg wiec niczym się nie inspirował, tylko poświęcił się i zawisł głową w dół na 9 dni, na świętym jesionie.
Mit znany nie będę przytaczać.

Swoją drogą o Oghamie też warto temat założyć

[Obcy]

"Na temat pochodzenia run i ich znaczenia istnieje wiele rożnych teorii . "

ja zdobyłem takie informacje i je zamieściłem a jeśli zajmujesz się Ulf runami to zapraszam do postów


Pozdrawiam