Wróżymy tylko osobom pełnoletnim - REGULAMIN PRÓŚB O WRÓŻBĘ - Kliknij i przeczytaj koniecznie!

Odpowiedz 
 
Ocena wątku:
  • 0 Głosów - 0 Średnio
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
HYZOP LEKARSKI
10-10-2013, 14:23:07
Post: #1
HYZOP LEKARSKI
HYZOP LEKARSKI
Hyssopus officinalis

Jest wieloletnią krzewinką z rodziny wargowych, dorastającą do 60 cm wysokości. Jego liście równowąskie, lancetowate, błyszczące mają lekko podgięte brzegi. Kwiatki niebieskofioletowe, czasem różowe lub białe, zebrane w nibyokółki wyrastają w pachwinach szczytowych liści. Pojawiają się w lipcu i sierpniu. Jest to roślina nie tylko lecznicza, lecz także ozdobna, mocno pachnąca, miododajna. Pochodzi z basenu Morza Śródziemnego; była znana i uprawiana od dawien dawna przez kraje arabskie. Do Europy hyzop został sprowadzony w wieku X przez benedyktynów, dlatego najczęściej był uprawiany w ogrodach przyklasztornych, a później - chłopskich.

Jest uprawiany w Polsce, także na skalę przemysłową. Można go hodować w balkonowych skrzynkach. Lubi lekkie wapienne gleby, miejsca suche i nasłonecznione. Jeśli się ma duże szczęście, nasiona można kupić w sklepach Herbapolu, można także dzielić stare rośliny. Zbioru dokonuje się przed kwitnieniem, gdyż wówczas ziele jest najwartościowsze. Liście osmykuje się z rośliny, szybko suszy w przewiewnym ocienionym miejscu.

Ziele hyzopu zawiera olejek eteryczny, glikozyd flawonowy - hesperydynę, garbniki oraz witaminę C. Jest to powszechnie znana przyprawa, o mocnym korzennym zapachu, cierpkogorzkawym smaku. Świeżymi liśćmi przyprawia się zupy grochowe, fasolowe, ziemniaczane i jarzynowe, aromatyzuje sosy, duszone warzywa, cielęcinę, dziczyznę, wołowinę i drób, majonezy, twarogi i ziołowe masło. W niektórych regionach używa się w tym celu nie tylko liści, ale i kwitnących wierzchołków.

Hyzop lekarski jest stosowany także w kosmetyce i wyrobie słodkich wódek. Wchodzi w skład mieszanek ziołowych zalecanych w nieżytach oskrzeli i jelit oraz kamicy nerkowej. W lecznictwie ludowym napar z ziela hyzopu podawany jest w nieżytach górnych dróg oddechowych, astmie oskrzelowej, jako środek moczopędny, wiatropędny oraz pobudzający. Służy do płukania gardła i przemywania przy nadmiernej potliwości. Jest stosowany w homeopatii.

Kwitnie: lipiec—sierpień; 20-60 cm

Budowa zewnętrzna: Łodyga półkrzewu wzniesiona i wysoka, liście siedzące, sztywne, lancetowate, z podwiniętym brzegiem. Kwiaty ogonkowe w nibyokółkach w kątach liści, niebieskie z odcieniem różowawoliliowym, czasami białe.

Występowanie: Pochodzi z południowej Europy, od dawna uprawiany.

Uprawa: Lubi miejsca nasłonecznione, gleby lżejsze, wapienne. Wysiewa się nasiona wprost do gruntu lub w szklarni. Można też rozmnażać przez dzielenie starych pędów.

Zbiór: Odcina się części łodygi razem z kwiatami.

Suszenie: Suszyć ostrożnie — liście łatwo odpadają; można dosuszać w temp. do 35-40°C.

Skład chemiczny: Głównie olejek eteryczny, także garbniki, flawonoidy i sole mineralne.

Działanie: przeciw nadmiernemu poceniu się, wykrztuśne, pobudza tworzenie soków żołądkowych, ściągające.

Zastosowanie: Działanie przeciwpotne podobne jak szałwii — za pośrednictwem układu nerwowego. Używa się jako leku pomocniczego przy schorzeniach dróg oddechowych, szczególnie zaleca się pacjentom w podeszłym wieku. Pobudza wydzielanie soków żołądkowych, poprawia trawienie. Zewnętrznie — do płukania gardła, przy zapaleniach itp.

Dawkowanie: Zazwyczaj przygotowuje się odwar lub napar z łyżeczki ziół na szklankę wody lub 2 g na 1,5 szklanki (nadaje się i do okładów). Wewnętrznie zaleca się napar z 2 łyżeczek ziół na 2 szklanki wody — pić 1/3 szklanki 2—3 razy dziennie, lub odwar z 1,5 łyżeczki na 1,5 szklanki wody — 1/4—1/2 szklanki 2—3 razy dziennie jako środek ściągający lub przeciwpotny; odwar zawiera więcej garbników.
Świeże i suszone liście są gorzkawą przyprawą aromatyczną. Składnik innych przypraw.

Uwaga: Większe dawki — przede wszystkim olejek eteryczny — mogą wywołać skurcze!

[Obrazek: i-hyzop-lekarski-hyssopus-officinalis.jpg]
[Obrazek: HYZOP-1.jpg]
Zacytuj ten post w odpowiedzi



Odpowiedz